บทที่ 143 การต่อสู้กับตัวกินคน

ผมมีระบบแคปซูลในวันสิ้นโลก

ก่อนที่หลินเฉิง จะมีเวลาสำรวจสภาพรอบตัวอย่างระมัดระวังทันใดนั้น หลินเฉิง ก็พบว่าลวดสีเงินที่พันรอบตัวเขาขยับอีกครั้ง หลินเฉิง ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างไรประโยชน์เพราะรู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังถูกดึงอีกครั้ง
  การถูกลากไปตามทางในครั้งนี้หลินเฉิง ได้ใช้เวลาในการสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบและพบว่าเขายังคงอยู่ในถ้ำแคบๆ เขาไม่ได้ถูกลากลงลึกอีกต่อไปแต่ถูกลากขนานไปกับพื้น
  เวลาในการลากครั้งนี้สั้นมากใช้เพียงประมาณ2 นาที หลินเฉิง ก็รู้สึกว่ามีลมพัดผ่านร่างกายของเขาจากนั้น ร่างกายของเขาก็ถูกดึงลง
  ปัก!
  หลังจากที่ถูกดึงลงอีกครั้งหลินเฉิง ถูกดึงลงมายังช่องไม่ใหญ่มากนัก เขาจึงไม่ได้รับความเจ็บปวดใดใดอาจเป็นเพราะในตอนนี้เขากำลังสวมชุดป้องกันระดับ D มันจึงเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เขารู้สึกตกใจเท่านั้น
  แต่อารมณ์ของเขาในเวลานี้ไม่ใช่เรื่องที่จะมาสบายใจเพราะหลังจากที่เขาถูกดึงลงมาเขาได้ยินเสียงคำรามอย่างต่อเนื่องของตัวกินคน หลินเฉิง พยายามเงยหน้าขึ้นมองอย่างรวดเร็วและพบว่าตอนนี้เขาอยู่ในถ้ำที่มีขนาดเท่าสนามฟุตบอล 10 สนาม
  ตัวกินคนหลายร้อยตัวนอนหมอบอยู่บนกำแพงดวงตาของพวกมันส่องแสงสีเขียวและกำลังจ้องมอง หลินเฉิง อย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นสภาพโดยรอบของถ้ำแห่งนี้มีหนังศีรษะของ หลินเฉิง รู้สึกชา!
  เขาพยายามกลืนน้ำลายลงไปอย่างลำบากและรู้สึกว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้คงไม่สามารถผ่านพ้นไปได้อย่างง่ายดาย
  ในขณะเดียวกันหลินเฉิง พบว่าลวดสีเงินที่พันรอบร่างกายของเขาไม่ได้เคลื่อนไหวอีกต่อไป ดูเหมือนว่าเจ้าของเส้นสีเงินนี้ต้องการชื่นชมการแสดงออกอย่างสิ้นหวังของ หลินเฉิง
  “นี่มันมากเกินไป…”
  หลินเฉิง ส่ายหัวพร้อมกับรอยยิ้มขมขื่นและเห็นว่าตัวกินคนกระโดดลงมาจากถ้ำทีละตัว พวกมันกำลังเดินมาหาเขาอย่างช้าๆและ แสยะยิ้ม
  โดยปกติแล้วตัวกินคนมักจะโจมตีอย่างรวดเร็วเพราะความหิวโหยของพวกมันแต่ดูเหมือนตอนนี้พวกมันไม่ได้กังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้นราวกับว่ามันกำลังคุยกันเกี่ยวกับการ “จัดสรร” เพื่อให้พอสำหรับทุกตัว
  อย่างไรก็ตามพวกมันคิดผิดถ้าพวกมันคิดว่าหลินเฉิง จะเป็น “เหยื่อ”ที่จัดการได้ง่าย
  ในขณะที่พวกตัวกินคนกำลังเข้าใกล้หลินเฉิง เขาเหวี่ยงกำปั้นอย่างรุนแรงและเกิดหนามน้ำแข็งนับไม่ถ้วนตกลงมาจากด้านบน ทันใดนั้นตัวกินคนชุดแรกที่เข้ามาใกล้ก่อนโดนเสียบเป็นเคบับเนื้อ!
  เมื่อเห็นผลจากการจัดการเพียงครั้งเดียวหลินเฉิง รู้สึกดีใจ เขากำลังรอที่จะเรียกน้ำแข็งชุดต่อไปเพื่อจัดการพวกมัน แต่ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าลวดสีเงินกำลังเคลื่อนไหวอีกครั้ง
  คราวนี้เขาถูกลากเข้าไปยังกลุ่มของตัวกินคนนับไม่ถ้วน!
  “ไอ้เวรเอ้ย!”
  เมื่อพบว่าลวดสีเงินวางแผนที่จะทำให้หลินเฉิง สิ้นหวังอีกครั้ง หลินเฉิง ตะโกนด่าออกมา แต่ดูเหมือนเส้นสีเงินยังคงลาก หลินเฉิง ด้วยความเร็วมากยิ่งขึ้น เมื่อเขากำลังคิดว่าจะทำยังไงดีเขาก็ได้ยินเสียง บางอย่างคมชัด!
  เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยไปหน้าของหลินเฉิง เปลี่ยนเป็นความปิติยินดี เมื่อตามการทิศทางของเสียง หลินเฉิง รีบขยับ เท้าของเขาอย่างรวดเร็วและกดลงอย่างแรง จนในที่สุดแคปซูลก็เปลี่ยนเป็นดาบดำ!..novel-lucky
  หลินเฉิง รีบคว้าดาบดำจากนั้นยกขาขึ้นแล้วเล็งก่อนที่จะสับลงบนลวดสีเงิน
  ฉับ!
  ดาบสีดำของเขาสามารถตัดลวดสีเงินได้อย่างง่ายดาย
  โอ้วววว!!!
  ในขณะเดียวกันลวดสีเงินก็ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นจากส่วนลึกของถ้ำเมื่อได้ยินเสียงคำรามนี้ตัวกินคนที่เหลือต่างคุกเข่าลงกับพื้นร่างกายของพวกมันสั่นเทา
  เมื่อเห็นฉากที่แปลกประหลาดนี้หัวใจของหลินเฉิง ทรุดฮวบ เขารีบกลิ้งตัวหลายตลบเพื่อสร้างระยะห่างจากกลุ่มของพวกมัน
  เสียงกรีดร้องชนิดนี้สามารถทำให้ตัวกินคนเหล่านี้เชื่อฟังแล้วหวาดกลัวหลินเฉิง สามารถเดาได้ว่าเจ้าของลวดสีเงินนี้คงเป็น “บอส”ของที่นี่!
  เมื่อคิดได้ดังนั้นหลินเฉิง รีบใช้ดาบในมือตัดลวดสีเงินที่ยังคงพันร่างกายของเขาเอาไว้อย่างรวดเร็ว หลังจากที่เขาได้รับอิสรภาพอีกครั้งเขาไม่กล้าคิดที่จะโจมตีเหล่าตัวกินคนที่อยู่ที่นี่ เขาหันหลังกลับและพร้อมที่จะหลบหนีไปจากสถานที่นี้โดยเร็วที่สุด
  เมื่อเห็นว่าอาหารของพวกมันกำลังจะหนีไปตัวกินคนทั้งหลายเริ่มรู้สึกกังวลพวกมันยืนขึ้นและรีบวิ่งมาหาหลินเฉิง
  “โกววว”
  ทันใดนั้นหลินเฉิง ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยอีกครั้ง หลังจากประสบเหตุในครั้งก่อน หลินเฉิง รีบพุ่งตัวไปทางซ้ายเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของลวดสีเงิน เขาเรียกกำแพงน้ำแข็งขึ้นมา 6 ชั้นเพื่อปิดกั้นด้านหลังของเขาทันที จากนั้นเขารีบปีนขึ้นไปจากหลุมแห่งนี้
  ตุ๊บ!
  ขณะที่มือขวาของเขาจับอยู่ที่ขอบของหลุมหลินเฉิง ก็รู้สึกเจ็บปวดที่ศีรษะของเขาและถูกเตะลงมาจากปากหลุม!
  หลินเฉิง ลูบหัวตัวเองที่รู้สึกเจ็บปวดเขาจงมองไปด้านหน้าและพบว่ามีตัวกินคนมากกว่า 1 โหลปิดทางอย่างแน่นหนาในขณะที่พวกมันกำลังแยกเขี้ยวต่อหน้า หลินเฉิง
  หลินเฉิง กัดฟันและหันกลับไปมองด้านหลัง ในขณะนี้กลุ่มตัวกินคนที่อยู่ด้านหลังยังไม่สามารถทะลวงกำแพงน้ำแข็ง 6 ชั้นเข้ามาได้ดังนั้นมีเพียงทางเดียวคือ หลินเฉิง จะต้องจัดการตัวกินคนที่อยู่ด้านหน้าให้หมด!
  ฟิ้ว!
  ฉับ!
  ตูม!
  ภายในหัวใจของ หลินเฉิง เต็มไปด้วยความวิตกกังวลดังนั้นเขาจึงลงมืออย่างรวดเร็วโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออาศัยชุดป้องกันของเขาแล้วเขาไม่จำเป็นจะต้องหวั่นเกรงกับตัวกินคนพวกนี้ หลินเฉิง ควงดาบดำในมือและจัดการพวกที่อยู่ด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
  แต่ไม่ว่าเขาจะสับดาบเร็วสักเท่าไหร่และจัดการพวกมันได้ต่อเนื่องแต่ดูเหมือนตัวกินคนก็ไม่ลดลงเลย นอกจากการต่อสู้กับตัวกินคนเหล่านี้แล้ว หลินเฉิง ยังต้องหลีกเลี่ยงเส้นลวดสีเงินที่พยายามโจมตีเขาเป็นครั้งคราว 10 นาทีต่อมา หลินเฉิง แทบหมดแรงและหอบหายใจ!
  แต่เขาไม่สามารถที่จะหยุดพักหายใจได้เขารีบเรียกเมนูของระบบเพื่อเข้าสู่หมวดอาวุธร้อน และกดลงไปที่ระเบิดระดับ Cซึ่งมีมูลค่า 1000 คะแนนด้วยความเจ็บปวดใจ จะนั้นเขาเขวี้ยงระเบิดไปยังจุดที่มีตัวกินคนมากที่สุด
  บูม!!!
  หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาทีเสียงระเบิดครั้งใหญ่ก็ดังกล้องผลกระทบอันยิ่งใหญ่เกือบทำให้เขาล้มลงภายในถ้ำสั่นสะเทือนแม้แต่ส่วนบนสุดของถ้ำก็ดูเหมือนจะตกลงมา
  ในขณะที่พวกตัวกินคนที่อยู่ในรัศมีของระเบิดพวกมันถูกเป่าเป็นจุลไม่เหลือแม้แต่ซากสถานที่ที่มีสัตว์ประหลาดเหล่านี้หนาแน่นได้ถูกระเบิดจนเป็นช่องว่าง!
  เมื่อเห็นว่าระเบิดระดับC มีความแข็งแกร่งเพียงใด หลินเฉิง ได้แต่กลืนน้ำลาย
  ในเวลาเดียวกันกำแพงน้ำแข็ง6 ชั้นที่เขาปิดกั้นเอาไว้ก็ถูกทำลายอย่างไร้ความปราณีจากพวกตัวกินคนที่อยู่ด้านหลัง พวกมันมีจำนวนมากและพยายามที่จะพุ่งเข้ามาหา หลินเฉิง เขาจึงรีบมุ่งหน้าไปยังทางปากถ้ำพร้อมกับควงดาบสีดำสังหารตัวกินคนที่เหลืออยู่ข้างหน้าและพยายามวิ่งต่อไป!
  ————————————