บทที่ 188 การโจมตีทางน้ำ

ผมมีระบบแคปซูลในวันสิ้นโลก

SC:

  “ปังๆๆๆ!”
  กระสุนหลายนัดถูกยิงออกไปแต่ดูเหมือนว่าท่านจิว จะสามารถหลบเลี่ยงได้หมด เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ หลินเฉิง ขมวดคิ้วดูเหมือนว่าร่างกายของ ท่านจิว นั้นมีความยืดหยุ่นเป็นอย่างมาก
  จากนั้นหลินเฉิง ก็ได้ยินเสียงดาบปะทะกันอยู่ด้านหลัง เขาเหลียวหันกลับไปมองและพบว่าหญิงสาวฝาแฝดที่ล่องหนกำลังแอบย่องเข้ามาใกล้ หลินเฉิง แต่ถูก หยูซาน นั้นต่อต้านเอาไว้ ทำให้ปืนตกลงกับพื้นและไถลไปยังทิศทางของ ท่านจิว
  เมื่อ หลินเฉิง เห็นดังนั้นเขารีบวิ่งไปหา ท่านจิวทันที แต่ดูเหมือนว่า ท่านจิว จะไหวตัวทันเขาตบลงบนหัวของเต่ายักษ์และรีบหนีออกไปอย่างรวดเร็ว
  “วู้!!”
  หลังจากได้รับคำสั่งของท่านจิว เต่ายักษ์อ้าปากออกและมีคลื่นน้ำพุ่งออกมา
  “เวรแล้ว!”
  เมื่อเห็นคลื่นน้ำพุ่งออกมาหลินเฉิงอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งเขารีบหลบหลีกคลื่นน้ำที่พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว
  บูม!
  หลังจากหลบคลื่นน้ำลูกใหญ่นี้ได้หลินเฉิง ได้ยินเสียงต้นไม้ด้านหลังแตกหักและพบว่าป่าเล็กๆที่อยู่ด้านหลังของเขาก่อนหน้านี้ถูกจัดการจนพังลงมา
  เมื่อเห็นว่า“น้ำลาย”ของเต่ายักษ์มีพลังมากแค่ไหน หลินเฉิงอดไม่ได้ที่จะ ขมวดคิ้ว หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นดินเมื่อเงยหน้าขึ้นมองพบว่าเต่ายักษ์กำลังวิ่งเข้ามาหาเขา
  หลินเฉิง เองกำดาบในมือแน่นและแทงเข้าไปในหัวของมันโดยตรง
  ปัง!
  น่าเสียดายที่ร่างเล็กๆของหลินเฉิง ไม่ได้หลบหลีกเต่ายักษ์ตัวนี้ทำให้ถูกตบโดยขาหน้าของมัน! จนร่างกายของเขาพุ่งไปกระแทกพื้นหินที่ห่างไกล หลินเฉิง เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแต่เขายังคงยิ้มได้เมื่อเขายืนขึ้นอีกครั้งเขาถุยเลือดออกมาจากปาก และยังคงเห็นเต่ายักษ์วิ่งเข้าหาเขาอีกครั้ง
  “หยูซาน! พาโคล่าไปจับชายชราคนนั้น!ถ้าผมแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้แล้วผมจะรีบตามไป!”
  เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฉิง หยูซานจึงหยุดที่จะต่อสู้กับหญิงสาวและรีบไปตามคำสั่งของ หลินเฉิง ทันที
  หลินเฉิงเรียกแท่งน้ำแข็งออกมาจากอากาศและสั่งให้มันพุ่งตรงไปยังศีรษะของเต่ายักษ์
  วู้!.novel-lucky.
  เมื่อเห็นแท่งน้ำแข็งกำลังยิงมาที่ตัวเองเต่ายักษ์ยกศีรษะขึ้นและอ้าปากเพื่อกลืนแท่งน้ำแข็งเหล่านั้นโดยตรง
  ปักๆๆๆ
  เมื่อมองเห็นว่าแท่งน้ำแข็งของเขาถูกเต่ายักษ์เกินกินราวกับไอติมหลินเฉิง รู้สึกข่มขืน
  หลังจากที่มันกินแท่งน้ำแข็งไปจนหมดเต่ายักษ์ทุบขาทั้งสี่ขาของมันลงกับพื้นทำให้เกิดรอยแตกร้าวใต้พื้นที่หลินเฉิง ยืนอยู่
  ฟู่!
  เมื่อหลินเฉิง เห็นพฤติกรรมของมันเขารีบหลบเลี่ยงกระโดดออกจากรอยแตกทันทีทันใดนั้นก็มี “ตูม!”และมีระเบิดน้ำพุ่งออกมาจากรอยแตก
  เสาน้ำปรากฏขึ้นจาก 1 เพิ่มเป็น 2 ขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่ามันไม่ได้พุ่งชนกับ หลินเฉิง แต่เมื่อมันสัมผัสกับซากศพที่อยู่แถวนั้นมันทำให้ซากศพเหล่านั้นแตกกระจายเป็น 2 ส่วนทันที เมื่อ หลินเฉิง เห็นดังนี้เขารู้ทันทีว่าพลังการทำลายล้างของเสาน้ำเหล่านี้ไม่ธรรมดา
  แกร็กๆ
  ในเวลาเดียวกันก็เกิดรอยแตกร้าวบนพื้นดินมากเสาน้ำเองก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน ภายในช่วงเวลาไม่กี่วินาที หลินเฉิง ก็ถูกล้อมรอบไปด้วยเสาน้ำเหล่านี้
  สมองของหลินเฉิง กำลังค้นหาวิธีที่จะหลบหนีไปจากพื้นที่นี้ แต่ทันใดนั้นเต่ายักษ์ก็เริ่มที่จะยิงคลื่นน้ำมาอีกครั้ง
  “เล่นแบบนี้ใช่ไหม!”
  หลินเฉิง หยิบสารเหลวเสริมความแข็งแกร่งขึ้นมาและเทเข้าไปในปากทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขาเริ่มฟื้นตัว จากนั้นเขาดีดนิ้วซึ่งทำให้คลื่นน้ำที่กำลังกระแทกร่างกายของเขาหยุดอยู่กับที่ทันที!
  แกร็กๆ
  จากนั้นคลื่นน้ำก็ค่อยๆควบแน่นเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว
  หลังจากหยุดคลื่นน้ำได้แล้วหลินเฉิง ดึงดาบออกมาและเสียบลงกับพื้นดิน จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงแช่แข็งดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
  เสาน้ำที่เคยอยู่รอบๆตัวของหลินเฉิง ในตอนนี้ควบแน่นกลายเป็นแท่งน้ำแข็งแทน จากนี้ราวกับว่าพวกเขาเผชิญฤดูหนาวอีกครั้ง
  หลังจากแช่แข็งทุกอย่างรอบตัวแล้วหลินเฉิง ดึงดาบออกมาและเดินไปหาเต่ายักษ์ที่กำลังดิ้นรนอยู่ในน้ำแข็ง เมื่อ หลินเฉิง เดินเข้ามาถึงเขาพบว่าเต่ายักษ์เกือบจะออกมาจากน้ำแข็งได้แล้ว หลินเฉิง ยิ้มเยาะและใช้ดาบในมือของเขาเจาะเข้าไปในหน้าผากของมันโดยตรง
  วู้!
  ดาบของหลินเฉิง สามารถแทงทะลุหน้าผากที่ใหญ่โตของเต่ายักษ์แม้ว่าผิวของมันจะหนาขนาดไหนก็ไม่สามารถต้านทานดาบระดับ Dได้ มันอ้าปากและส่งคลื่นน้ำเล็กๆออกมา
  หลินเฉิง ดึงดาบออกมาอย่างรวดเร็วและขัดขวางคลื่นน้ำเล็กๆเหล่านั้น มันคล้ายกับหัวลูกศรที่พุ่งออกมา ซึ่งมีพลังในการเจาะทะลวงคล้ายกับแท่งน้ำแข็งของเขา
  หลังจากปิดกั้นการโจมตีของมันได้แล้วเต่ายักษ์สะบัดหัวและยกร่างของมันขึ้นเพื่อที่จะล้มทับ ในตำแหน่งที่ หลินเฉิง ยืนอยู่!
  “ว้าวเล่นใหญ่เกินไปไหม!”
  หลินเฉิง รู้ถึงจุดประสงค์ของเต่ายักษ์เขาไม่กล้าที่จะอยู่เฉยๆเพื่อรอรับน้ำหนักของมัน หลินเฉิง กระโดดออกไปจากจุดที่ยืนอยู่อย่างรวดเร็ว
  ตูม!
  ตำแหน่งที่หลินเฉิง เคยยืนอยู่ตอนนี้มีร่างของเต่ายักษ์กระแทกลงไปทำให้พื้นดินไม่สามารถทนต่อ คลื่นกระแทกได้ พื้นดินทั้งหมดกำลังแตกเป็นรอยร้าวราวกับถูกโจมตีด้วยสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์
  แกร็กๆๆๆ
  เมื่อมองไปที่พื้นดินหลินเฉิง อดไม่ได้ที่จะขนลุก เขายิ้มอย่างขมขื่นและคิดในใจ เขาไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่เท่าเทียมแบบนี้มาก่อน
  หลินเฉิงส่ายหัวเพื่อหยุดความคิดนี้จากนั้นเขายังคงมองเต่ายักษ์อย่างตั้งใจในตอนนี้มันไม่ได้กระโดดไปมาอีกต่อไปแต่ยืนอยู่กับที่
  “เจ้าเต่าตัวนี้ดูแล้วก็ไม่ได้โง่นี่นาทำไมมันถึงไม่ตอบโต้อีก?”
  เมื่อเห็นพฤติกรรมแปลกๆของเต่ายักษ์หลินเฉิง มีความคิดแปลกๆจากนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนแปลงทันที!
  ———————————