ICSS บทที่ 76: ห้องนี่เลยค่ะ

“มา…ลอง…วิธีอื่นได้ไหม?”

“ฉัน…ฉันต้องขอโทษนายด้วยนะ?”

ที่หน้าฝากของชายวัยกลางคนตอนนี้มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมา เขากลืนกุญแจใหญ่ขนาดนี้ไม่ได้จริงๆ มันอันตรายเกินไป!

“ล้อเล่นหรือไง!” สายตาของหนิงเทียนหลินเยือกเย็น และพูดเสริม

“อีก 5 วินาที”

“ไม่ๆๆๆๆ!”

ทันทีที่เสียงของหนิงเทียนหลินเบาลง สีหน้าของชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนพร้อมทั้งหันหลังกลับและวิ่งออกมา เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะพนันแล้วยอมที่จะแพ้ได้! นักธุรกิจส่วนใหญ่จะเป็นเหมือนหางเสือ พวกเขาซื่อตรงแต่ก็มีไม่น้อยที่ไม่มีศิลธรรมเลย!

“หมับ!”

ทันทีที่เขาหันหลังกลับแต่ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวไปไหน คอเขาก็ถูกจับไว้อย่างแรง และยกเขาขึ้นเหมือนตะขอเหล็ก

“อยากจะไปแล้วเหรอ?”

หนิงเทียนหลินพูดเยาะเย้ย พร้อมทั้งใช้มือซ้ายกดอีกฝ่ายไว้ที่พื้นเหมือนลูกไก่แล้วก็เปลี่ยนท่าเป็นเอาเข่ากดไปที่ท้องของอีกฝ่ายและใช้มือซ้ายง้างปาก หยิบกุญแจขึ้นมาด้วยมือขวาและใส่ลงไปในปาก

“นายไม่กิน งั้นฉันป้อนเอง!”

เพียงชั่วครู่กุญแจที่มีตุ๊กตาเล็กๆห้อยอยู่ก็ถูกใส่เข้าไปในปากของชายวัยกลางคน หน้าของเขาแดงไปหมดและเขาไม่อยากที่จะกลืนมันเข้าไป หนิงเทียนหลินจึงทำอย่างที่เขาต้องการ แต่ด้วยหมัดเดียวเขาต่อยเข้าไปที่ปากของอีกฝ่าย ทำให้ฟันร่วงหมดปาก แล้วเขาจึงดึงกุญแจออกมาและยัดฟันพวกนั้นลงไปในคอของอีกฝ่ายแทน

“ตุบ!”

ทันทีที่ทั้งหมดถูกกลืนลงไป

“ฮึ!”

หนิงเทียนหลินพ่นเสียงออกมาอย่างเย็นชา คนประเภทนี้ต้องถูกจัดการและถ้าไม่จัดการก็น่าเสียดายแย่! ไม่มีใครสนใจเลย! และตั้งแต่ต้นจนจบใช้เวลาประมาณ 5 วินาทีและหนิงเทียนหลินก็พอใจกับผลของการพนันครั้งนี้มาก

“ออกไปเลย!”

หนิงเทียนหลินไม่เห็นว่าอีกฝ่ายเอามือมากุมที่ปากและท้องด้วยซ้ำ และเขาเจ็บปวดมากจนเหมือนจะตายเลย เขาเตะอีกฝ่ายเข้าอย่างจังทำให้อีกฝ่ายล้มไปนอนที่พื้น พร้อมทั้งเดินไปที่ประตู ที่ซึ่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวิ่งเข้ามา

“ไม่อยากให้ไอ้คนนี้ตาย ส่งมันไปโรงพยาบาลที”

“ฝากบอกเขาด้วยว่าถ้าอยากจะมาแก้แค้นฉัน ฉันจะรออยู่ที่ห้องเพรสิเดนเชียล สวีท!”

เสียงของหนิงเทียนหลินสดใสมาก ดังก้องไปทั่วห้องโถงและแน่นอนดังไปถึงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย 2 คนที่กำลังวิ่งเข้ามาพอดี เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยต่างก็ต้องตกตะลึง พวกเขารู้สึกว่าคนคนนี้บ้าจริงๆ หลังจากที่ทำร้ายคนอื่นแล้วยังกล้าที่จะโอ้อวดอีก แต่แล้วพวกเขาก็เห็นพนักงานคนสวยที่เคาเตอร์ที่กำลังโบกมือและขยิบตาให้พวกเขา พร้อมทั้งขอให้พวกเขารีบออกไป ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้พวกเขารู้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ใช่คนที่พวกเขาจะยุ่งด้วยได้!

พวกเขาเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแต่ก็เป็นแค่คนธรรมดา พวกเขารู้ว่าในเมืองจิงเปยมีคนประเภทพยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก ที่เป็นพวกคนรวยรุ่นที่สอง รุ่นที่สองของพวกผู้มีอิทธิพลหรือพวกรุ่นที่ 3-4 ของพวกผู้มีอิทธิพล เมื่อได้เห็นสัญญาณของพนักงานที่เคาเตอร์ พวกเขาก็หันไปมองหน้ากันเองพร้อมทั้งช่วยยกร่างของชายวัยกลางคนที่กำลังนอนร้องโอดครวญอยู่ที่พื้นขึ้นมาแล้วเดินตรงไปที่ประตู

ส่งชายคนนี้ไปโรงพยาบาลก่อนและอย่าให้มาตายที่โรงแรมแวนด้า ไม่งั้นหัวหน้าต้องโทษพวกเขาแน่ๆ!

“ไปกันเถอะ หยิชาน”
ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งนาทีทุกอย่างก็เรียบร้อยและในเมื่อชูหยิชานไม่ได้เห็นทุกอย่างเองกับตา เธอเห็นแค่ตอนท้ายแต่ก็ยังรู้สึกตกใจจนพูดอะไรไม่ออกอยู่ดี เพื่อนเธอคนนี้ให้อีกฝ่ายทำจริงๆ ให้กลืนกุญแจจริงๆ!
มันไม่เจ็บอีกแล้ว! โลหะไม่ค้างอยู่ในท้อง แต่ก็ไม่มีใครรู้สึกดีหรอก!

“แต่นั่นคือสิ่งที่พวกเขาพนันกันไว้…”

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ชูหยิชานจะทำให้ตัวเองสบายใจได้ เธอสามารถบอกตัวเองได้แค่ว่าตัวเองไม่เข้าใจโลกของพวกคนรวยจริงๆ 30 ล้าน เงินนี้สามารถซื้อบ้านสวยๆดีๆในเมืองจิงเปยได้เลย บ้านที่มีพื้นที่กว้างขวางแต่มันถูกใช้ไปเพราะความโกรธแค่นั้น!

“โอ้”

โดยไม่รู้ตัวชูหยิชานตอบไปพร้อมทั้งรับคีย์การ์ห้องมา แล้วเดินตามหนิงเทียนหลินที่เดินตรงไปที่ลิฟต์แล้ว แค่มองไปที่ร่างของหนิงเทียนหลิน ชูหยิชานก็รู้สึกได้เลยว่ามันแปลกๆ นี่ไม่ใช่หนิงเทียนหลินที่เธอเคยรู้จักที่โรงเรียน

ในความทรงจำของเธอ หนิงเทียนหลินไม่ใช่คนที่ชอบพูดมากนัก เขาเป็นคนจิตใจดี เป็นคนธรรมดาๆ แต่คนที่อยู่ในโรงอาบน้ำหรือที่โรงแรมแวนด้า กลับเป็นที่แข็งแกร่งมากๆ! ไม่เหมือนนักเรียนธรรมดาๆเลยสักนิด!
แล้วยังเงินมากกว่า 30 ล้านนั้นอีก ของจริงเลยนะ! เงินจริงๆเลย!
คนธรรมดาๆจะมีเงินมากขนาดนั้นได้ยังไงกัน!

“ฉันไม่คิดเลยว่าตอนอยู่โรงเรียนนายจะเก็บ…ความลับไว้ลึกขาดนี้ ฉันไม่รู้มาก่อนเลย”

ในลิฟต์ ชูหยิชานจ้องไปที่หนิงเทียนหลินอย่างเอาจริงเอาจัง

“ฮ่า ฮ่า”

หนิงเทียนหลินทำได้แค่หัวเราะออกมา เขาจะอธิบายเรื่องพวกนี้ได้ยังไง เขาบอกไม่ได้ว่าตัวเองก็เพิ่งจะเริ่มทำตัวแบบนี้ตั้งแต่เมื่อ 2 วันที่แล้วเอง ใครกันที่จะเชื่อ?

“อะไรกัน?”

ฉันกดไปที่ชั้น 20 ทำไมลิฟต์ไม่ขยับเลยล่ะ?”
ประตูลิฟต์ปิดแล้วแต่ไม่ขยับไปไหนเลย ชูหยิชานไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ลิฟย์นี้ต้องใช้คีย์การ์ดแตะด้วย เธอต้องแตะคีย์การ์ดด้วยมันถึงจะขึ้น ดูสิที่การ์ดมันมีแถบแม่เหล็กใช่ไหมล่ะ?”

หนิงเทียนหลินอธิบาย แน่นอนนี่ไม่ใช่เรื่องที่เขาคิดออกเองแต่เป็นสิ่งที่ระบบการต่อสู้บอกเขาไว้ เขาก็เคยเป็น****มาก่อนเหมือนกัน ก็เขาไม่เคยเห็นลิฟต์แบบนี้มาก่อนนิ เขาไม่เคยเข้ามาในโรงแรมหรูแบบนี้เลย ลิฟต์ปกติทั่วไปแค่กดทีเดียวก็ใช้ได้แล้ว

“โอ้” ชูหยิชานหันมาและเห็นว่าที่ตรงกลางมีที่ให้แตะคีย์การ์ด เธอจึงหยิบคีย์การ์ดออกมาและแตะลงไป แน่นอนลิฟย์เริ่มที่จะขยับขึ้น

“ดูเหมือนว่านายจะเคยมาที่แบบนี้บ่อยๆนะ” ชูหยิชานกล่าว

“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นลิฟต์แบบนี้เลย”

“ฮ่าฮ่า” หนิงเทียนหลินหัวเราะอีกครั้งแต่เขาไม่ได้บอกว่าตัวเองก็มาเป็นครั้งแรกเหมือนกัน
“ปิ่งป่อง!”

ไม่ช้าลิฟต์ก็มาหยุดที่ชั้น 20 ทันทีที่ประตูเปิดออก พนักงานสาวสวยก็ยืนอยู่ที่ประตูพร้อมรอยยิ้ม

“สวัสดีค่ะ คุณใช่คุณชูหรือเปล่าคะ?”

“ค่ะ” ชูหยิชานพยักหน้า

“งั้นเชิญตามฉันมาได้เลยค่ะ”

“ห้องดีลักซ์ เพรสิเดนเชียล สวีทอยู่ทางนี้ค่ะ ฉันจะพาคุณไปเอง”

ขณะที่พูดเธอก็ยิ้มและเดินนำทางไปด้วยและเธอดูให้ความเคารพอย่างมาก เธอเพิ่งได้รู้จากพนักงานที่เคาเตอร์ว่าห้องเพรสิเดนเชียล สวีทเพิ่งถูกเด็กตรงหน้าเธอจองไว้ทั้งปีแล้ว ทั้งปีราคากว่า 30 ล้านหยวน!

“ในชั้นนี้ จะมีห้องเพรสิเดนเชียล สวีททั้งหมด 3 ห้อง”

“ห้องของคุรจะอยู่ทางด้านขวา”

ในระหว่างที่เดินพนักงานสาวก็จะอธิบายไปด้วยพร้อมรอยยิ้มและหนิงเทียนหลินก็สังเกตเห็นว่าพื้นทั้งชั้นจะถูกปูด้วยพรมแดง สดใส เหมือนของใหม่เลย เดินบนพรมนี่มันช่างนุ่มและสบายดีจริงๆ

“พรมเปอร์เซียนี้เป็นของใหม่ ซึ่งจะถูกเปลี่ยนใหม่ทุกวันจันทร์ เรารับประกันได้เลยค่ะ และถ้ามีฝุ่นหรือสกปรกทางเราก็จะรีบมาทำความสะอาดให้ทันที”
เมื่อได้เห็นสายตาของหนิงเทียนหลินที่จ้องไปที่พรม พนักงานคิดว่าหนิงเทียนหลินเห็นรอยสกปรกจึงรีบอธิบายพร้อมทั้งรับปากอย่างรวดเร็ว

“ครับ”

หนิงเทียนหลินพยักหน้าและมันเป็นของใหม่ทั้งหมดและนี่เป็นพรมนำเข้ามาจากเปอร์เซียด้วย!

“ห้องนี้เลยค่ะ”

พนักงานยืนอยู่หน้าประตูเงินและกล่าวอย่างเคารพ

“ถ้าคุณต้องการอะไร คุณเรียกดิชั้นได้ตลอดเลยนะคะ ฉันจะอยู่ที่ตรงสุดทางเดิน ที่นี่ฉันจะเป็นคนดูแลของพวกคุณ ถ้าพวกคุณต้องการอะไร บอกฉันได้ทันทีเลยนะคะ”