บทที่ 48 ประชุมประมูล ในเวลาเดียวกัน เฉินเฟิงก็ได้รับโทรศัพท์จากเฉินจง “คุณชาย เรื่องข่าวเดลี่ชางโจวคุณรู้แล้วหรือยัง?” เฉินจงถามอย่างไม่แน่ใจ “ข่าวเดลี่ชางโจว？” เฉินเฟิงขมวดคิ้ว ในช่วงสองวันที่ผ่านมาเขาอยู่แต่บ้านของสวีเฟยหรงและเขาไม่ได้ออกไปไหนเลย เมื่อเห็นว่าเฉินเฟิงดูเหมือนจะไม่รู้ เฉินเฟิงจึงได้เล่าเรื่องราวอย่างละเอียดให้เขาฟัง เมื่อฟังจบ เฉินเฟิงก็หรี่สายตา เพื่อที่จะไล่เขาออกจากตระกูลเสี้ย หลินหลันก็สร้างปัญหาครั้งยิ่งใหญ่ “คุณชาย เรื่องนี้ผมต้องรับผิดชอบอย่างมากเพราะหยุดการเขียนข่าวของข่าวเดลี่ชางโจวไว้ไม่ทันเวลาและส่งผลกระทบอย่างมากต่อชื่อเสียงของคุณชาย คุณชายลงโทษมาได้เลย” เฉินจงร้องขอ แม้ว่าคนส่วนใหญ่ในโลกภายนอกจะไม่รู้จักตัวตนของเฉินเฟิง แต่เฉินเฟิงนั้นเป็นทายาทของตระกูลเฉินซึ่งเป็นตระกูลที่ร่ำรวยอันดับต้นๆของประเทศจีน และในปัจจุบันสื่อท้องถิ่นรายเล็กๆได้ดูถูกดูแคลนเฉินเฟิงนี่เหมือนเป็นการตบหน้าตระกูลเฉินโดยตรง “เรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณ เป็นเพราะแม่ยายของฉันที่ทำตัวเป็นปีศาจ” เฉินเฟิงไม่ได้ตำหนิเฉินจง เขาเองก็เพิกเฉยต่อชื่อเสียงมาโดยตลอด เขาอยู่ในตระกูลเสี้ยมาสามปีแล้วและชื่อเสียงของเขาก็ฉาวโฉ่มานาน แต่ตอนนี้นั้นก็เพียงแค่แย่ลงกว่าเดิมเท่านั้น “คุณชาย เดลี่ชางโจวฉันได้ส่งให้คนไปจัดการแล้ว แล้วก็หัวหน้ากองบรรณาธิการที่จัดการเรื่องนี้ ฉันก็ได้ส่งคนไปควบคุมไว้แล้ว คุณชายต้องการ…” เจตนาฆ่าแวบเข้ามาในสายตาของเฉินจง เขาไม่กล้าทำอะไรกับหลินหลัน แต่เดลี่ชางโจวเท่านั้นที่เขาคิดเอาไว้ ตราบเท่าที่เขาต้องการเขาสามารถจัดการได้เลย โดยเฉพาะหัวหน้าบรรณาธิการที่ทำให้เฉินเฟิงต้องจนตรอก เฉินจงสามารถทำให้เธอหายไปอย่างเงียบๆได้เลย “ไม่จำเป็น” เฉินเฟิงขมวดคิ้ว “เดลี่ชางโจว คุณไม่ต้องไปสนใจ ปล่อยพวกเขาไป” จิตใจของเฉินเฟิงไม่ได้แคบจนถึงขนาดที่เขาจะเข่นฆ่า และหากจะซื้อ เดลี่ชางโจวจริงๆก็กลัวว่าตัวตนของเขาอาจจะถูกเปิดเผย “ครับ คุณชาย” “ตอนนี้การสร้างรีสอร์ทเป็นไงบ้าง?” เฉินเฟิงถามในสิ่งที่สำคัญ “คุณชาย การก่อสร้างรีสอร์ทประสบปัญหาทางเทคนิคซึ่งจำเป็นต้องได้รับการแก้ไขโดยผู้เชี่ยวชาญด้านการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศหลายคนมาช่วยกันแก้ปัญหา เสิ่นหงชังได้พาคนของเราไปยุโรปแล้วและคาดว่าจะมีผลในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้” เฉินจงกล่าวอย่างสุภาพ “โอเค หลังจากนี้ถ้ามีปัญหาอะไรต้องรายงานฉันก่อน อย่าคิดตัดสินใจล่วงหน้า” เฉินเฟิงกล่าวอย่างเคร่งขรึม เฉินจงเป็นคนของเฉินเจิ้นหนานดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะยืนอยู่เคียงข้างเขาในทุกสิ่งและปกป้องเฉินเฟิง “ครับ คุณชาย” ในเวลาเดียวกัน อุตสาหกรรมไวน์ชิงฉวนสำนักงานหรูหราชั้นบนสุดของอาคาร เสิ่นจุนเหวินนั่งบนโซฟาด้วยความเพลิดเพลิน ด้านหน้าของเขามีผู้หญิงเซ็กซี่คนหนึ่งกำลังคุกเข่าผู้หญิงคนนี้เป็นเลขานุการที่ได้รับคัดเลือกมาใหม่ ชื่อของเธอคือ หลินจือเป็นนักเรียนโรงเรียนศิลปะ รูปร่างหน้าตาของเธอค่อนข้างคล้ายกับ สวีเฟยหรง ด้วยเสียงที่ดังขึ้น หลินจือก็ถูกเขาผลักลงกับพื้น “คุณชายเสิ่น ฉันยังเล่นไม่พอเลย..” สายตาของหลินจือหรี่มอง เธอรู้นิสัยของเสิ่นจุนเหวินเขาชอบคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ชื่อ สวีเฟยหรงดังนั้นทุกครั้งที่เธอคุกเข่าต่อหน้า เสิ่นจุนเหวินเธอจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเปลี่ยนตัวเองให้เป็น สวีเฟยหรงเธอหวังว่าวันหนึ่งเธอจะสามารถแทนที่ สวีเฟยหรงและแต่งงานเข้าสู่ตระกูลเสิ่นได้ “ออกไป!” เสิ่นจุนเหวินมองไปที่ หลินจือด้วยความรังเกียจและสายตาของเขาก็เย็นชา หลินจือครุ่นคิดอย่างรอบคอบ เขามองไม่ออกได้อย่างไร ของเล่นที่ใช้เงินจ่ายเพื่อมาอ้าขากล้าเอามาเปรียบเทียบกับสวีเฟยหรงได้ไง? เมื่อนึกถึง สวีเฟยหรงการแสดงออกของเสิ่นจุนเหวินก็กลับมาน่ากลัวอีกครั้ง ผู้หญิงที่เขาใฝ่ฝันอยากจะใช้ชีวิตร่วม ในตอนนี้กลับมีชื่อเสียงฉาวโฉ่กับไอ้คนไร้ค่าและสวมเขาให้กับเขา! ใจของเสิ่นจุนเหวินอยากจะฆ่าคนทั้งสองเสียจริง! “ประธานเสิ่น มีคนต้องการพบคุณที่ชั้นล่าง” ทันใดนั้น เลขาอีกคนในชุดกระโปรงสั้นที่ปิดสะโพกมาเคาะประตู “ให้เขามา” เสิ่นจุนเหวินกล่าวอย่างเย็นชา หลังจากตอบไป เสิ่นจุนเหวินก็เหลือบสายตามอง “การประมูลของตระกูลเสี้ย” “ประมูลสิ่งของครั้งแรกของเสี้ยเมิ่งเหยา!” ทันใดนั้นรูม่านตาของเสิ่นจุนเหวินก็แน่นขึ้น สีหน้าท่าทางของเขาก็แปลกไป “เสี้ยเมิ่งเหยาคนนี้นั้นเป็นภรรยาของไอ้ขยะนั้นนี่? เธอยังบริสุทธิ์อยู่อีกเหรอ?” เสิ่นจุนเหวินนิ่งงันจากนั้นก็รู้สึกมีความสุข ข่าวลือก่อนหน้านี้ที่ว่า เสี้ยเมิ่งเหยายังคงเป็นสาวบริสุทธิ์หลังจากแต่งงานมาสามปีจากเดลี่ชางโจว เขารู้สึกขำขันเพราะคิดว่ามันเป็นข่าวลือที่ตระกูลเสี้ยสร้างขึ้นเพื่อทำลายเฉินเฟิง แต่งงานมาสามปีแล้วจะบริสุทธิ์ได้อย่างไรกัน แต่ตอนนี้คำเชิญนี้ทำให้ เสิ่นจุนเหวินเข้าใจว่า เสี้ยเมิ่งเหยาเป็นสาวบริสุทธิ์จริงๆ! ไม่เช่นนั้น ตระกูลเสี้ยก็คงไม่ออกประกาศเช่นนี้ ในขณะเดียวกัน เสิ่นจุนเหวินก็มีความอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น แม่ของเสี้ยเมิ่งเหยานี่ก็สุดยอดเกินไปจริง มีแม่ที่ไหนที่มีความคิดแย่ๆแบบนี้ ประมูลครั้งแรกของลูกสาว? ถ้าเรื่องแบบนี้กระจายออกไปเกรงว่าตระกูลเสี้ยจะเสียหน้าไม่น้อยเลย แต่สิ่งเหล่านี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา! ตระกูลเสี้ยจะเสียหน้าหรืออับอายอย่างไรก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขา ที่น่าละอายคือเฉินเฟิง! “ฮ่าๆ เฉินเฟิง คุณมันไอ้ขยะ เกรงว่าคุณจะคาดไม่ถึงว่า ครั้งแรกของภรรยาคุณกำลังจะถูกแม่ของเธอทำการประมูลแล้ว” เสิ่นจุนเหวินหัวเราะอย่างดุเดือด “หลินจือ ไปถอนเงินมาร้อยล้าน!” เสิ่นจุนเหวินออกคำสั่งอย่างเยือกเย็น “รับทราบคุณชาย” หลินจือไม่กล้าที่จะถามอะไรมากกว่านี้ เธอไม่รู้ว่าเนื้อหาของคำพูดคืออะไรที่ทำให้เสิ่นจุนเหวินดูตื่นเต้นมากขนาดนี้ “เฉินเฟิง คอยดูไว้ได้เลย ไอ้ขยะ เมื่อฉันได้ครั้งแรกของภรรยาคุณมันจะรู้สึกอย่างไร!” เสิ่นจุนเหวินกำหนัดแน่นและรอยยิ้มที่มีความสุขก็ปรากฏบนริมฝีปากเขา หลินหลันจัดงานประมูลที่โรงแรมจุนเสิ้ง ก่อนหนึ่งทุ่ม ก็มีรถหรูหลายสิบคันปรากฏขึ้น ณ ประตูทางเข้าโรงแรม ทั้งลัมโบร์กินี เบนท์ลีย์ บีเอ็มดับเบิลยูและแม้แต่โรลส์ – รอยซ์สองสามคันก็ยังมี เจ้าของรถเหล่านี้ โดยปกติแล้วพวกเขาทั้งหมดเป็นคนที่มีหน้ามีตาในเมืองชางโจวอยู่แล้ว ก่อนที่เฉินเฟิงจะถูกไล่ออกจากตระกูลเสี้ย มีคนแสดงความเห็นอย่างคลุมเครือกับหลินหลันว่าเขาจะเป็นชายที่แสนเพียบพร้อมต่อเสี้ยเมิ่งเหยา ครั้งนี้เฉินเฟิงถูกไล่ออกจากตระกูลเสี้ยแล้วและคนเหล่านี้จะไม่มีทางพลาดโอกาสนี้แน่นอน และยังมีคนอื่นอีก เช่นเสิ่นจุนเหวินเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะแต่งงานกับ เสี้ยเมิ่งเหยามาก่อน แต่เนื่องจากตอนนี้พวกเขามีอายุที่เหมาะสมและมีพื้นฐานครอบครัวที่ร่ำรวย พวกเขาจึงมีความเหมาะสมกันและรู้จักกันอย่างดี ดังนั้น หลินต้าจูนจึงที่มีท่าทีว่าจะลองก็ส่งคำเชิญงานประมูลไปยังคนเหล่านี้ ท้ายที่สุดแม้ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะมีสถานะอันทรงเกียรติในฐานะผู้รับผิดชอบโครงการ ยู่ฉวนซานแต่ เสี้ยเมิ่งเหยาเองก็เป็นความงามที่ยากจะเปรียบได้และเธอยังสามารถเรียกได้ว่าเป็นความงามอันดับหนึ่งใน ชางโจวเลยก็ว่าได้ ชื่อนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เหล่าหนุ่มๆนั้นมีความสนใจ