บทที่ 323คุณชายหลงถูกกักตัวอยู่ในห้อง “สวยจังเลยน้องสาว ทำไมเมื่อกี้ไม่เห็นหนูเลยล่ะ？” หลงเช่าหยุนถามด้วยตาหรี่ “อาจเป็นเพราะคุณชายหลงกำลังยุ่งอยู่ บวกกับเมื่อกี้มีคนมาก่อเรื่องด้วย คุณชายหลงจึงไม่ได้สังเกตเห็นหนูไงค่ะ！” หญิงสาวยิ้ม ยิ้มแล้วยิ่งดูสวยเข้าไปอีก พูดจบหญิงสาวก็รินไวน์ให้หลงเช่าหยุนต่อ แตถูกหลงเช่าหยุนดึงมือไว้，“หนูดูสิ เมื่อกี้หนูทำไวน์หกใส่บนตัวพี่ ขอโทษเพียงอย่างเดียวไม่ได้นะ ต้องใช้วิธีทำให้พี่ดีใจและหายโกรธถึงจะได้นะ！” “แล้ว……แล้วคุณชายหลง ต้องทำยังไงคุณถึงจะดีใจค่ะ？” หญิงสาวพูดด้วยความเขินอาย “ฮาฮา มามามา มากับพี่นี่！ไปข้างหลังด้วยกัน！” หลงเช่าหยุนเห็นว่ายังมีหนึ่งชั่วโมงกว่างานเลี้ยงถึงจะเริ่มอย่างเป็นทางการ ตอนนี้จึงยังพอมีเวลาหาความสุขเล็กๆน้อยๆได้อยู่ “คุณชายหลง ตอนนี้เหรอครับ？” หัวหน้าพ่อบ้านที่ยืนอยู่ด้านข้างพูดเตือนเขา “ผมรู้ วางใจได้เลย แป๊ปเดียวผมก็กลับเข้ามาแล้ว！” หลงเช่าหยุนกล่าว จากนั้นก็พาสาวสวยเดินไปข้างหลัง “เช่าหยุน น้องจะไปทำอะไร？” และในเวลานี้มีผู้หญิงคนนี้ยืนขวางอยู่ด้านหน้าหลงเช่าหยุน “โธ่พี่สะไภ้ ผมไปทำธุระด้านหลังแป๊ปหนึ่งก็จะกลับเข้าแล้วนะ คิกคิก！” คนด้านหน้าคือหยางเสว่ และยังมีน้องสาวของหยางเสว่ชื่อหยางลู่ และเพื่อนๆของหยางลู่ที่เธอได้ชวนให้มาร่วมงานด้วย หยางเสว่พูดด้วยสายตาดูถูก รู้ว่าหลงเช่าหยุนกำลังจะไปทำอะไร ยิ่งเมื่อคืน เพราะมีบางเรื่องที่ทำให้หยางเสว่เกือบจะทะเลาะกับหลงเช่าหยุนแล้ว เป็นเพราะอะไรนักเหรอ ก็เกี่ยวกับงานเลี้ยงวันเกิดของวันนี้แหละ หยางเสว่ต้องการจะเชิญเฉินเกอให้มาร่วมด้วย เจตนารมณ์นั้นง่ายมาก ซึ่งก็คือหยางเสว่คนอย่างเธอ วันนี้ก็มีหน้ามีตากับเขาบ้างแล้ว จึงต้องเชิญเฉินเกอให้มาดูเป็นบุญตาไง และที่สำคัญที่นี่คือที่ไหนล่ะ？ คือวิลล่าสปาที่ตอนนั้นทำให้ตัวเองต้องพบเจอกับสิ่งชั่วร้ายต่างๆนาๆ ดังนั้นที่นี่จึงเหมาะที่จะแก้แค้นเฉินเกอสามารถทำให้เขาขายหน้าได้ อันที่จริงพูดให้กระจ่างก็คือ แค่เคยทำให้เฉินเกอเสียหน้าไม่กี่ครั้งมันยังไม่สาสมแก่ใจ หยางเสว่ต้องการให้เฉินเกอขายขี้หน้าต่อหน้าเธอ ให้มาดูว่าตอนนี้ตัวเองบ้าบิ่นขนาดไหน จะได้ทำให้เขาเสียใจภายหลัง ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ เห็นแล้วใช่ไหม ไม่อยู่กับเฉินเกอแล้วเป็นอย่างไรกัน ก็ยังมีชีวิตที่เลิศหรูอยู่เหมือนเดิมไม่ใช่เหรอ คุณก็เสียใจเองเลยแล้วกัน ก็ด้วยเหตุผลง่ายๆอย่างนี้แหละ หยางเสว่ไม่ได้มีความคิดอย่างอื่นนอกจากเหตุผลนี้เลย แต่หลงเช่าหยุนไม่ได้คิดอย่างนั้น เพราะจัดงานครั้งนี้ก็เพื่อประชดให้เฉินเกอดู ดังนั้นทั้งคู่จึงโต้แย้งกันอยู่นาน แน่นอนว่าเถียงหลงเช่าหยุนไม่ไหว ซึ่งในขณะนี้ หยางเสว่พาน้องสาวเดินจากไปไม่ได้สนใจเขา “อุ้ย คุณชายหลง คุณจะทำอะไรกันค่ะ？พาหนูมาที่ห้องรับแขกทำไมเหรอค่ะ？ด้านหน้ายังมีแขกของคุณหลายคนรอให้หนูไปบริการอยู่เลยนะคะ？” หญิงสาวกล่าว “ฮาฮาฮา！” “หนูว่าพี่พาหนูมาทำอะไรล่ะ เข้าไปกัน！” หลงเช่าหยุนหัวเราะเสียงดัง จากนั้นก็ดึงมือหญิงสาวแล้วลากเธอเข้าห้อง “คุณจะทำอะไรค่ะ！” หญิงสาวพูดด้วยความตกใจ“ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ！” “ไอ้เฮียเอ้ย วันนี้ทั้งวิลล่าก็มีเพียงคนของผม ดูสิว่าใครจะกล้า……” “ปัง！” ทันใดนั้นประตูถูกคนอื่นพังออก แล้วก็เห็นมีคนประมาณสามถึงห้าคนเดินเข้ามา “น้องสาว เห้ย นายกล้าทำน้องสาวผมเหรอ อัดคลิปไว้แล้วหรือยัง？ผมคิดว่าคุณคงไม่อยากมีชีวิตแล้วใช่ไหม！” ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน ส่วนคนอื่นที่อยู่ข้างๆก็เอามือถือขึ้นมาอัดคลิปเก็บไว้ “เหอะ！พี่ชายมาแล้วเหรอค่ะ เมื่อกี้ฉันกลัวมากเลยค่ะ！” หญิงสาวรีบเดินไปข้างๆผู้ชายคนนั้น ส่วนหลงเช่าหยุนก็ตกใจรีบลุกขึ้นยืน เมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามา เขาก็กลัวจนกระทั่งลูกกะตากระตุกอย่างควบคุมไม่ได้กันเลย “โห๋……โห๋ซาน？ทำไมถึงเป็นนาย？นายเข้ามาได้อย่างไรกัน？” หลงเช่าหยุนกลัวจนเหงื่อออกท่วมตัว “บังเอิญจังเลย ที่แท้ก็เป็นคุณชายหลงนี่เอง ดีเลย คุณกล้าลวนลามน้องสาวที่ผมหวงแหนเหรอ ผมจะฆ่าคุณ！” พูดจบ โห๋ซานก็กระโดดถีบตรงหน้าอกของหลงเช่าหยุน หลงเช่าหยุนกระเด็นไปอีกด้านหนึ่งของเตียง แล้วจับหน้าอกตัวเองไว้รู้สึกว่าเลือดจะพุ่งออกมาจากอกอยู่แล้ว “จับเขาคว่ำไว้！” โห๋ซานสั่งลูกน้อง จากนั้นก็มีคนหลายคนมาจับหลงเช่าหยุนคว่ำไว้ หลงเช่าหยุนตกใจจนหน้าซีดขาว“ใครก็ได้เข้ามาที มาเร็วๆ！！！” ตอนนี้เขาตะโกนจนสุดเสียง “ตะโกนเลย ตะโกนดังๆเลย ห้องอย่างนี้ถึงคุณจะตะโกนจนลำคอแตกก็ไม่มีใครได้ยินหรอก ตอนแรกส่งคนไปฆ่าผม ตอนนี้ยังคิดจะมาลวนลามน้องสาวผมอีก หลงเช่าหยุนผมไม่ปล่อยคุณไปแน่！” พูดจบก็ตบไปหนึ่งที “ซาน……ซานเย๋，ผมผิดไปแล้ว ผมผิดแล้วจริงๆ คุณมีน้องสาวเมื่อไหร่？ผมไม่รู้เลย！” หลงเช่าหยุนพูดยอมจำนงแต่โดยดี “ปัง！” ตบเข้าที่หน้าอย่างจัง“คุณยังกล้ามาย้อนถามผมอีกเหรอ คุณทำอย่างนี้กับน้องสาวผมแล้วยังพูดอย่างมีเหตุผลอีกเหรอ！” “ผมผิดแล้ว ผมผิดแล้ว！โห๋ซาน ถึงแม้พวกเราจะมีเรื่องบาดหมางกัน ผมรู้ว่าคุณอยากจะแก้แค้นกับผม แต่พูดง่ายๆก็คือคุณอยากได้เงินใช่ไหม？วันนี้เป็นวันเกิดของเผม ผู้อาวุโสของตระกูลหลงก็มากันเยอะ พวกเราคุยกันดีๆนะ คุณอยากได้เงินเท่าไหร่ผมก็จะให้！” หลงเช่าหยุนก็ไม่ได้โง่ ทำไมจะดูไม่ออกว่านี่คือการคิดการใหญ่ จงใจจะมาคว้าเงินกับตน เวลานี้เสียใจมากที่เมื่อกี้ไม่สามารถควบคุมความอยากไว้ได้ “และอีกอย่าง โห๋ซาน คุณก็รู้สถานะของผมดี ถ้าทำอะไรผมแล้วคุณก็จะไม่มีผลดีอะไรเลย？ยิ่งไปกว่านั้นผมได้ยินว่าทั้งวิลล่านี้มีกล้องวงจรปิดติดตั้งอยู่ทุกที่เลย พวกคุณอยู่นี่ไม่นาน คนของผมก็ต้องรู้ พอถึงเวลานานคุณก็จะลำบากเปล่าๆ เอาอย่างนี้ คุณเอาเงินแล้วรีบไปเลยนะ！” หลงเช่าหยุนรีบกล่าว “ไม่เลวนิคุณชายหลง จนป่านนี้แล้วยังคิดจะมาขู่ผมอีก และอีกอย่างพวกผมเข้ามาทางประตูหลัง คุณรู้ไหมว่าใครควบคุมดูแลเรื่องการติดตั้งกล้องวงจรปิดตอนนั้น？” โห๋ซานยิ้มแห้งๆ “ใคร？” “ผมเอง！” โห๋ซานตะคอกพลางตบอีกหนึ่งครั้ง หลงเช่าหยุนกลืนน้ำลาย “แล้วคุณจะเอายังไง？” “ผมคิดว่าก็ง่ายอยู่นะ วันนี้คุณคิดจะลวนลามน้องสาวของผม แล้วให้ผมจับได้คาหนังคาเขาอย่างนี้ ผมก็จะไม่เอาเงินสกปรกๆของคุณหรอก คุณแค่คุกเข่า แล้วเรียกผมว่าลูกพี่ใหญ่สามครั้ง จากนั้นก็พูดว่าผมเป็นสัตว์เดรัจฉาน แล้วผมจะปล่อยคุณไป ว่าไงล่ะ？” โห๋ซานยิ้มเยาะเย้ย “คุณอย่าหวังไปหน่อยเลย！” “ปัง！” ตบเข้าอย่างจังอีกหนึ่งที ยังกล้าปากแข็งอีกเหรอ“วันนี้โห๋ซานคนอย่างผมจะสู้ให้ถึงที่สุด อย่างมากก็แค่ตายไปพร้อมกับคุณ เพราะยังไงซะคนต่ำช้าอย่างคุณก็ไม่มีทางปล่อยผมไปอยู่แล้วนิ！” พูดจบ โห๋ซานก็คิดจะคว้ามีดออกมา เมื่อเห็นดวงตาของโห๋ซานแดงจนน่ากลัว เขารู้ดีว่าตนกับโห๋ซานมีหนี้แค้นถึงชีวิต จึงอาจจะทำอะไรขึ้นมาก็เป็นได้ “อย่าครับผมเรียก ซานเย๋ ผมจะพูด！” บัดนี้ หลงเช่าหยุนกลัวจนคุกเข่าลงกับพื้น“ลูกพี่ใหญ่ ผมเป็นสัตว์เดรัจฉาน！” “……” พูดติดต่อกันสามจบ และภาพนี้ก็พูดคนอื่นที่อยู่ข้างๆอัดคลิปเก็บไว้แล้ว พอหลงเช่าหยุนพูดครั้งที่สามเสร็จ จู่ๆเขาก็เงยหน้าขึ้นแล้วรีบคว้าผ้าปูที่นอนแล้วโยนเข้าตัวของโห๋ซาน จากนั้นตัวเองก็ลุกขึ้นเปิดหน้าต่างปีนออกไป “เห้ย อย่าให้ไอ้ตัวนี้หนีไป！” โห๋ซานก็หยุดชะงักรีบตามออกไป แต่หลงเช่าหยุนพลางหนีพลางตะโกนเรียก ทำให้บอดี้การ์ดได้ยินเสียง “คุณชายหลง！” เห็นฉางเหมานำบอดี้การ์ดแล้ววิ่งมาหา……