“ไร้ยางอาย!” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจตะโกนขณะที่มันกวัดแกว่งดาบขนาดเท่าไม้จิ้มฟัน ชี้ไปที่ซ่ง ซูหัง
ในขณะที่พวกเขากำลังต่อสู้ตัวต่อตัวในสังเวียน ผู้ชายคนนี้ได้โกงและใช้ ‘เครื่องรางของขลัง’ ในช่วงเวลาวิกฤต!
“อะไรนะ หน้าด้าน?” ซง ซูหัง จ้องไปที่หนูแฮมสเตอร์ปีศาจด้วยความไม่เชื่อ
หนูแฮมสเตอร์ตัวนี้คิดว่าพวกเขากำลังมีสปาร์ที่เป็นมิตรระหว่างผู้ฝึกฝนหรือไม่? นี่เป็นการต่อสู้ที่เอาเป็นเอาตายระหว่างปีศาจแห่งโลกใต้พิภพและผู้ฝึกฝนที่เป็นมนุษย์! เป้าหมายคือฆ่าฝ่ายตรงข้าม และตราบใดที่พวกเขาทำสำเร็จ ทุกอย่างก็ได้รับอนุญาต!
“ใช่ ฉันไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเท่าเธอเลย!” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจกำลังเป็นควัน
“ที่จริงถ้าเรากำลังพูดถึงความไร้ยางอาย… คุณต่างหากที่ไร้ยางอาย!” ซ่ง ซูหัง พูดกับหนูแฮมสเตอร์ปีศาจขณะนอนอยู่ในกำแพงโปร่งใส ไม่มีอะไรมากที่เขาทำได้ในขณะที่อยู่ในบาเรีย ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจโจมตีหนูแฮมสเตอร์ปีศาจด้วยวาจา
“อะไรนะ ฉันหน้าด้านเหรอ” หนูแฮมสเตอร์ปิศาจกวัดแกว่งดาบขนาดเท่าไม้จิ้มฟัน และพูดว่า “ฉันไร้ยางอายจริงหรือ คุณควรอธิบายให้ฉันฟังโดยด่วน เพราะไม่เช่นนั้น ฉันจะฉีกคุณเป็นชิ้นๆ!”
ซ่ง ซูหัง นอนลงบนพื้นเวทีแล้วชี้ไปที่ตัวเอง “พลังของฉันตอนนี้อยู่ในระดับไหน?”
“คุณเพิ่งเข้าสู่ขั้นที่สาม” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจตอบ
ซ่ง ซูหัง กัดฟันและพูดว่า “ดีมาก เอาล่ะ ทำไมคุณไม่บอกฉันว่าระดับความแข็งแกร่งของคุณในปัจจุบันเป็นอย่างไร!”
หนูแฮมสเตอร์ปีศาจพูดอย่างไม่พอใจ “ตอนนี้ฉันอยู่ที่จุดสูงสุดของอาณาจักรขั้นที่สี่ และฉันอยู่ห่างจากการก้าวไปสู่ขั้นที่ห้าเพียงก้าวเดียว แม้ว่าร่างกายของฉันจะเล็ก แต่ความแข็งแกร่งของฉันก็สูงกว่าของคุณมาก! ”
“คุณไม่รู้หรือไงว่าคุณไร้ยางอายแค่ไหน” ซ่ง ซูหัง กล่าว “ฉันเป็นคนที่เพิ่งก้าวไปสู่อาณาจักรขั้นที่สาม ในขณะที่คุณอยู่ที่จุดสูงสุดของขั้นที่สี่แล้ว และอยู่ห่างจากการก้าวไปสู่ขั้นที่ห้าเพียงก้าวเดียว! คุณไม่อายเหรอที่ตั้งค่าเวทีนี้และถูกบังคับ ดึงฉันมาที่นี่ บังคับให้ฉันสู้ตัวต่อตัวกับคุณเหรอ”
“คุณปัญญาอ่อนหรืออะไรหรือเปล่า” ตอนนี้เป็นตาของหนูแฮมสเตอร์ปีศาจที่จะมองไปที่ซงซูหังด้วยความไม่เชื่อ “ฉันมาถึงระดับปัจจุบันของฉันเพราะฉันฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง และการต่อสู้ระหว่างเราสองคนก็ยุติธรรมและไร้เหตุผล ไร้ยางอายอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“…” ซ่งซูหัง
คุณปัญญาอ่อน ทั้งครอบครัวของคุณปัญญาอ่อน!
เขาไม่สามารถสื่อสารกับแฮมสเตอร์ตัวนี้ได้เลย!
อะไรนะ… ทำไมเขาถึงโต้เถียงกับปีศาจแฮมสเตอร์ตัวนี้ตั้งแต่แรก เสียเวลาเปล่า?
ซงซูหังยังคงนอนราบกับพื้นเวทีและมองไปรอบๆ หลังจากสร้าง ‘มิติสนามประลอง’ เขาไม่สามารถมองเห็นข้างนอกได้อีกต่อไป และเขาไม่รู้ว่าจะออกจากมันได้อย่างไร ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นจากพลังแห่งอวกาศ
เขาได้แต่หวังว่าผู้อาวุโสของ Nine Provinces Number One Group จะหาทางช่วยเขาให้พ้นจากสถานการณ์นี้…
นอกจากนี้ หนูแฮมสเตอร์ปีศาจตัวนี้ไม่ใช่คนที่เขาสามารถรับมือได้จริงๆ
สู้กับมันเหนื่อยมาก…
และการคุยกับมันก็เหนื่อยกว่าการต่อสู้
❄️❄️❄️
ในกรณีนี้ เขาควรจัดการกับสถานการณ์อย่างไรในขณะที่เขากำลังรอผู้อาวุโสของกลุ่มเก้าจังหวัดหมายเลขหนึ่งมาถึงและช่วยเขา
บางทีมันอาจจะดีกว่าที่จะรอให้แผ่นกั้นโปร่งใสหายไปและติดเครื่องรางทั้งสิบนั้นลงบนใบหน้าของหนูแฮมสเตอร์ในเวลานั้น
แม้ว่าร่างกายของหนูแฮมสเตอร์จะเล็ก แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาที่จะกำหนดเป้าหมายด้วยยันต์ทั้งสิบนั้น
หนูแฮมสเตอร์ปีศาจกวัดแกว่งดาบขนาดเท่าไม้จิ้มฟัน และตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว “ออกมา เรามาประลองกันอย่างยุติธรรมกันเถอะ! ต่อไป ฉันจะให้คุณสัมผัสความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเทคนิคดาบ ‘ปีศาจบินต่างโลก’ ของฉัน
“ถ้าคุณมีความสามารถ ทำลายกำแพงป้องกันนี้ของฉัน! คุณไม่ได้บอกว่าคุณอยู่ห่างเพียงก้าวเดียวจากการก้าวไปสู่อาณาจักรขั้นที่ห้า อย่าบอกฉันว่าคุณไม่สามารถแม้แต่จะทำลายกำแพงป้องกันนี้ของ ขั้นที่ห้า?” ซง ซูหัง พลิกร่างของเขาและยิ้มอย่างอ่อนโยน
“คุณดูถูกฉันเหรอ” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจยกดาบขนาดเท่าไม้จิ้มฟันขึ้นและฟันไปที่สิ่งกีดขวางของซ่งซูหัง
แต่หลังจากฟันไปหลายสิบครั้ง หนูแฮมสเตอร์ปีศาจก็ทำได้เพียงดึงดาบที่ยึดด้วยไม้จิ้มฟันกลับคืนมา ใบหน้าของมันราวกับปวดฟัน บาเรียโปร่งใสนั้นมาจากไหน? มันไม่ขยับเลยสักนิ้วภายใต้การโจมตีของมัน!
❄️❄️❄️
ขณะที่หนูแฮมสเตอร์ปีศาจดึงดาบกลับ เกราะป้องกันโปร่งใสที่ปกป้องซ่ง ซูหังก็หายไป
เป็นไปได้ไหมว่าในที่สุดเวลาของบาเรียก็หมดลง?
หนูแฮมสเตอร์ปิศาจหัวเราะเสียงดังและพูดว่า “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าหนู ตอนนี้เจ้าสูญเสียการป้องกันบาเรียแล้ว ไปตายเสีย!”
แต่ก่อนที่มันจะทันได้เคลื่อนไหว… เครื่องรางของขลังห้าอันและเครื่องรางดาบห้าอันก็พุ่งเข้าหามัน เหตุการณ์พลิกผันนี้กะทันหันเกินไป และแฮมสเตอร์ไม่สามารถหลบได้
ข้างหน้า มุมปากของซงซูหังยกขึ้น
เวลาของบาเรียป้องกันยังไม่หมด… และเป็นซงซูหังที่ถอนบาเรียออก
เครื่องรางของขลังทั้งสิบระเบิดบนร่างของปีศาจหนูแฮมสเตอร์ ร่างเล็กๆ ของมันถูกกลืนไปด้วยการระเบิดของพลังงานทางจิตวิญญาณอย่างต่อเนื่อง
ยันต์ป้องกันความชั่วร้ายและดาบเหล่านี้เป็นเครื่องรางของขลังระดับสี่ที่เจ้าสำนักยันต์เจ็ดชีวิตผลิตขึ้นด้วยความเอาใจใส่เป็นอย่างดี
เครื่องรางของขลังที่ป้องกันความชั่วร้ายมีพลังในการกระจายพลังงานชั่วร้าย และมีความสามารถในการยับยั้งปีศาจแห่ง Netherworld
สำหรับเครื่องรางของขลังดาบ พวกเขามีพลังโจมตีเทียบได้กับ 70% ของพลังโจมตีของ Palace Master Seven Lives Talisman การโดนพลังฉีของดาบห้าเส้นพร้อมกันก็เพียงพอที่จะทำให้ร่างกายของหนูแฮมสเตอร์ปีศาจบาดเจ็บสาหัสได้!
ผลการชำระล้างของยันต์ป้องกันความชั่วร้ายและแสงดาบของเครื่องรางของขลังดาบได้ยับยั้งหนูแฮมสเตอร์ปีศาจอย่างสมบูรณ์
อย่างที่ซ่ง ซูหังคาดไว้ เครื่องรางของขลังสามารถโยนหนูแฮมสเตอร์ปีศาจลงกับพื้นได้
Advertise with AADS
“ได้เวลา.” ซ่ง ซูหัง คว้าโอกาสที่จะพุ่งไปข้างหน้า และใช้ ❮วิชาหมัดพุทธปราบมาร❯ ที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้า ทุบร่างเล็กของหนูแฮมสเตอร์อย่างโหดเหี้ยม ร่างของหนูแฮมสเตอร์นั้นเล็กกว่ากำปั้นของซ่งซูหังเสียอีก ซึ่งเต็มไปด้วยพลังป้องกันอันชั่วร้ายของวัดจิงกัง!
“บูม!”
หนูแฮมสเตอร์ปีศาจไม่สามารถต้านทานได้ และทำได้เพียงเอากำปั้นทุบหัว ทุบลงกับพื้นอีกครั้ง
“อ๊าาาา~” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
❄️❄️❄️
ถึงกระนั้น ซ่ง ซูหังรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติหลังจากที่เขาชกแฮมสเตอร์ด้วยกำปั้น
เขารู้สึกราวกับว่ากำปั้นของเขากระแทกเข้ากับชิ้นโลหะที่แข็งมาก แม้ว่ามือของเขาจะแข็งแกร่งขึ้นด้วยเทคนิคที่ใช้สำหรับช่างตีเหล็กอย่าง ❮เทคนิคมือเหล็ก❯ แต่กำปั้นของเขาก็ยังปวดอยู่เล็กน้อย
กลายเป็นว่าแม้แต่การโจมตีโดยตรงจาก ❮วิชากำปั้นพุทธปราบมาร❯ ก็ไม่สามารถทำร้ายหนูแฮมสเตอร์ตัวเล็กได้…
ผู้ชายคนนี้อยู่ที่จุดสูงสุดของขั้นที่สี่จริง ๆ หรือ? หรือเขาเป็นปีศาจแห่งขั้นที่ห้าหรืออาณาจักรที่สูงกว่าที่ปลอมตัวมา?
หลังจากพบว่ากำปั้นของเขาไม่ได้ทำอะไรมากมาย ซ่ง ซูหังรีบถอยกลับและกลับเข้าไปในกำแพงโปร่งใส
บาเรียโปร่งใสไม่ได้หายไปจริง ๆ หลังจากถูกถอนออก
บาเรียจะสูญเสียประสิทธิภาพก็ต่อเมื่อพลังงานทั้งหมดภายในยันต์หมดลงเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ ภายในระยะเวลาสั้นๆ จึงเป็นไปได้ที่จะสร้างสิ่งกีดขวางอีกครั้งหลังจากที่มันถูกถอนออกไป อย่างไรก็ตาม แม้ในขณะที่มันถูกถอนออกชั่วคราว บาเรียจะยังคงใช้พลังงานต่อไปราวกับว่ามันทำงานอยู่
อย่างไรก็ตาม พลังงานของบาเรียโปร่งใสจะคงอยู่เป็นเวลานาน เมื่อเป็นเช่นนี้ ซ่งซูหังก็กลับมาที่กำแพงและนอนลงอีกครั้ง
หลังจากถูกทุบลงกับพื้น มันก็ใช้เวลาชั่วครู่กับปีศาจแฮมสเตอร์ก่อนที่จะคลานขึ้นจากพื้นสนามประลอง
“มันเจ็บปวดจริงๆ! เจ็บปวดยิ่งกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก!” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจพึมพำในขณะที่มันถูร่างกายของมัน จากนั้น มันก็หันศีรษะไปรอบ ๆ และพบว่า ซ่ง ซูหัง ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงอีกครั้ง ปอดแทบระเบิดเพราะความโกรธ
หนูแฮมสเตอร์ปิศาจกัดฟันแน่นและพูดว่า “คุณเป็นเต่าหรืออะไรสักอย่าง”
“ฮิฮิ.” มุมปากของซงซูหังโค้งขึ้น ใบหน้าของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ
หนูแฮมสเตอร์ปีศาจถอนหายใจแผ่วเบา
ลืมมันไป… ในเมื่อมันหมดหน้าที่แล้ว หนูแฮมสเตอร์ปิศาจกางกรงเล็บออกแล้วโบกมือเบาๆ “อันนี้ไม่ใช่เหรอ”
รูม่านตาของซ่ง ซูหัง หดตัวทันที มีขวดยาอยู่ในมือของแฮมสเตอร์ปีศาจตัวนั้น…
มันคือยาเดโมดราก้อน
“สิ่งนี้ควรเป็นยาของเดโมดรากอน ใช่ไหม ข้าได้กลิ่นของเดโมดรากอนที่โชยมาจากมัน” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจพูดด้วยเสียงแผ่วเบา
หลังจากที่ได้เห็นฉากต่อหน้าต่อตาของเขา ซ่ง ซูหัง ก็คิดอะไรบางอย่างได้ทันที
“ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว คุณคือปีศาจที่ผู้อาวุโสไวท์ทูส่งมาเพื่อรับยาเดโมดรากอนใช่ไหม” ซ่ง ซูหัง กล่าวขณะนอนลงในกำแพงกั้น ขณะอยู่ในพื้นที่พิเศษนี้ เขาสามารถพูดชื่อผู้อาวุโส White Two ได้โดยไม่ถูกเซ็นเซอร์
“ผู้อาวุโสกระต่ายขาว? ฉันไม่แน่ใจว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร แต่การได้รับขวดยาเดโมดราก้อนจากคุณเป็นหน้าที่อย่างหนึ่งของฉัน” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจกัดฟันแน่นและพูดว่า “หน้าที่อีกอย่างของฉันคือการทดสอบความแข็งแกร่งของคุณ การประเมินความแข็งแกร่งของคุณ เทคนิคการเพาะปลูก ทักษะการต่อสู้ และเทคนิคเวทมนตร์เป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่ของฉันทั้งหมด”
หนูแฮมสเตอร์ปีศาจมีหน้าที่อะไรแปลก ๆ ?
“โอ้…” ซ่ง ซูหัง พยักหน้า ถึงกระนั้น ยาเดโมดราก้อนก็อยู่ในกระเป๋าลดขนาดของเขา ดังนั้นหนูแฮมสเตอร์ปีศาจเอามันออกมาได้อย่างไร?
“แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าหน้าที่ของฉันคืออะไร… ฉันรู้ว่าตอนนี้มันเสร็จสมบูรณ์แล้ว” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจยกเสื้อคลุมสีขาวขึ้น และใส่ดาบขนาดเท่าไม้จิ้มฟันกลับเข้าฝัก “ฉันจะใช้ประโยชน์จากข้อเท็จจริงที่ว่านักวิชาการยังไม่จริงจังที่จะออกจากสถานที่นี้ ถ้าฉันล่าช้ากว่านี้ ฉันอาจจะไม่สามารถออกไปได้ ในกรณีนี้ เราจะได้พบกันใหม่ในอนาคต ซ่ง ซูหัง .. คุณมันเลว!”
หลังจากพูดจบ หนูแฮมสเตอร์ปีศาจก็ดึงรูนอีกอันออกมา รูนเปิดบางสิ่งที่คล้ายกับประตูอวกาศภายใน ‘มิติสนามประลอง’ ในวินาทีต่อมา หนูแฮมสเตอร์ปีศาจเจาะเข้าไปในประตูอวกาศในขณะที่ถือยาเดโมดรากอน หายไปอย่างไร้ร่องรอย
มันก็ทิ้งไว้อย่างนั้น
“ถ้าผู้อาวุโสไวท์ทูต้องการยาเดโมดรากอน เขาแค่บอกแฮมสเตอร์ให้ตามหาฉันโดยตรงไม่ได้หรือ? จำเป็นต้องผ่านปัญหาทั้งหมดนี้จริงๆ หรือ?” ซ่ง ซูหังรู้สึกสับสน
รอสักครู่!
มีบางอย่างผิดปกติกับสถานการณ์นี้!
“ว้าว! คุณช่วยพาฉันออกจากที่นี่ก่อนได้ไหม” ซ่ง ซูหัง ตะโกนในขณะที่นอนลงในกำแพงโปร่งใส
หนูแฮมสเตอร์ปีศาจใช้วิธีที่เกี่ยวข้องกับอวกาศระดับสูงเพื่อออกจาก ‘มิติสนามประลอง’ … อย่างไรก็ตาม ซ่ง ชูหัง ยังคงติดอยู่ในมิตินี้! เขาไม่สามารถใช้พลังแห่งอวกาศได้ ดังนั้นจึงไม่มีทางออกจากที่นี่ได้!
“เฮ้! ผู้อาวุโสไวท์ทู ได้ยินฉันไหม พาฉันออกไปจากที่นี่เร็ว!” ซ่ง ซูหัง ตะโกน
ขณะที่เธอกำลังตะโกน จู่ๆ ดาบบินก็แทงทะลุ ‘มิติสนามประลอง’
“สหายน้อย ชูหัง… ความหมายของคำว่า ‘กระต่ายขาวผู้อาวุโส’ คืออะไร ทำไมคุณถึงเติม ‘กระต่าย’ ตามหลังชื่อของฉัน” เสียงของผู้อาวุโสไวท์ถูกส่งมาจากกระบี่บิน
มันคือดาบดาวตกของประมุขไวท์
❄️❄️❄️
ในเวลานี้ในระดับของปีศาจของขั้นที่สี่
‘มิติสนามประลอง’ ไม่โปร่งใสอีกต่อไป และตอนนี้ถูกปกคลุมด้วยชั้นของแสงประหลาด คนข้างนอกไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน และคนข้างในก็มองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก
หลังจากที่ประมุขไวท์พุ่งเข้ามา เขาใช้ทักษะโดยธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับอวกาศของเขาฟันไปที่ ‘มิติสนามประลอง’ ด้วยดาบของเขา
ในวินาทีต่อมา เขาได้ยินซ่งซูหังร้องเรียก…