ภายใต้สายตาของทุกคน หลินเถาถูกเข็นเข้าไปในห้องผ่าตัด ในตอนแรก จ่าวเจียฉีต้องการรอจนกว่าการผ่าตัดของหลินเถาจะสิ้นสุดลง แล้วค่อยจากไป แต่ในฐานะผู้ว่าการจังหวัดชิงซี เขามีธุระอีกหลายอย่างที่ต้องไปจัดการ หลังจากได้รับโทรศัพท์ฉุกเฉิน จ่าวเจียฉีก็รีบเดินทางออกจากโรงพยาบาลก่อนเวลา เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็เป็นเวลา 12.00 น. โทรศัพท์ของ หลินฟานสั่นเล็กน้อยและซองแดงก็ปรากฏขึ้น “ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 2,000 หยวน” “ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 5 หยวน” … “ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 10,000 หยวน” “ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับหุ้น 51% ของหยินซานกรุ๊ป” หลินฟานมองไปที่สิ่งที่เขาได้รับจากซองแดง ร่างของเขาก็ชะงักลงเล็กน้อย หยินซานกรุ๊ป? ถ้าฉันจำไม่ผิด รู้สึกว่าทรัพย์สินของหยินซานกรุ๊ป นั้นจะมีห้างสรรพสินค้าหยินซาน, ห้างทองหยินซาน และบริษัทอื่นๆ ทั้งหมดนี่มีมูลค่าในตลาดโดยรวมมากกว่าหมื่นล้าน ถือหุ้น 51% ของกลุ่ม หยินซาน? ซึ่งจะได้รับสินทรัพย์นับพันล้านในทันทีเลยไม่ใช่หรอ? เขารู้สึกมึนงงจนเวลาเปลี่ยนเป็น 12:01 น. แต่หลินฟานก็ไม่ได้รู้สึกแย่เลยที่เขาไม่ได้ใช้เวลาทั้งหนึ่งนาทีนั้นเปิดซองแดง การเปิดซองแดงสองสามซองเทียบไม่ได้เลยกับการได้ถือหุ้น 51% ของหยินซานกรุ๊ปนี้ “พรึบ!” ในเวลานี้ประตูห้องผ่าตัดก็ค่อยๆเปิดออก หลี่ฉวนและหมอหลายคนเดินออกมาด้วยร่างกายที่เหนื่อยล้า “หมอหลี่ หลินเถาเป็นอย่างไรบ้าง” ต้าเหว่ยสัวถามด้วยความกังวล “การผ่าตัดประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดี แค่อยู่พักฟื้นในโรงพยาบาลไปสักระยะ อาการน่าจะดีขึ้น” หลี่ฉวนกล่าว “โอเค ขอบคุณมาก ขอบคุณมากจริงๆ” ต้าเหว่ยสัวกล่าวอย่างตื่นเต้นมาก แม้ว่าเธอรู้อยู่แล้วว่า หลี่ฉวนเป็นผู้เชี่ยวชาญและมีทักษะทางการแพทย์ระดับสูง แต่หัวใจทั้งหมดของต้าเหว่ยสัวยังคงรู้สึกหวาดกลัว เมื่อคืนเธอนอนไม่หลับทั้งคืน เพราะการผ่าตัดมีความเสี่ยง แต่ตอนนี้ หัวใจของเธอได้สงบลง ต้าเหว่ยสัวถาม “ฉันสามารถเข้าพบหลินเถาได้หรือไม่” หลี่ฉวนกล่าวว่า “คุณหลินเพิ่งเสร็จสิ้นการผ่าตัดและตอนนี้กำลังหลับอยู่ เป็นการดีที่สุดที่จะให้เขาพักผ่อนไปก่อน” “ดีแล้ว” ต้าเหว่ยสัวตอบ เมื่อหลินเถาลืมตาขึ้น ก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว “พ่อคะ พ่อตื่นแล้ว!” หลินเสี่ยวเหยา ซึ่งรีบไปโรงพยาบาลหลังเลิกเรียนทันที อุทานอย่างมีความสุข ต้าเหว่ยสัวกระซิบ “เสี่ยวเหยา ลดเสียงลงหน่อยลูก!” จากนั้นเธอก็ถามเบา ๆ “หลินเถา ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า” ลินฟานถามว่า “พ่อรู้สึกยังไงบ้าง?” หลินเถาพยักหน้าและพูดว่า “ฉันรู้สึกดีมาก” เมื่อได้ยินหลินเถาพูดเช่นนั้น ทุกคนรู้สึกมีความสุขมากขึ้น … ในทางกลับกัน สำนักงานของประธานหยินซานกรุ๊ป ซงจื้อเฟิง ตรวจสอบข้อมูลตรงหน้าเขาหลายครั้งและถอนหายใจ”ในตอนแรก หุ้นจำนวนมากไหลเข้าสู่ตลาดเพื่อการเติบโต” “ตอนนี้คุณหลินฟานได้เข้าซื้อหุ้น 51% ของกลุ่มหยินซานของเรา…” เมื่อซงจื้อเฟิงกล่าวเช่นนี้ ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความเสียใจ 51% ของหุ้น เขากลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย! หยินซานกรุ๊ปเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ซงจื้อเฟิงสร้างขึ้นมา จนทุกวันนี้มันกลายเป็นรูปเป็นร่างแล้ว แต่สุดท้ายมันกลับไม่ได้เป็นอาณาจักรของเขาอีกต่อไปแล้ว นี่จะไม่ทำให้เขาเสียใจได้อย่างไร ซงจื้อเฟิงลังเลอยู่นาน สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจกดเบอร์ตามหมายเลขในเอกสาร “สวัสดีครับคุณหลิน ผมซงจื้อเฟิง ประธานของหยินซานกรุ๊ป” ซงจื้อเฟิงกล่าวอย่างระมัดระวัง ทางโทรศัพท์ เสียงต่ำของหลินฟานก็ดังขึ้น “โอ้ เกิดอะไรขึ้น” หลินฟาน คิดได้อย่างรวดเร็วเกี่ยวกับการถือหุ้น 51% ในหยินซานกรุ๊ปที่เขาเพิ่งได้มาเมื่อตอนเที่ยง ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจมากเมื่อซงจื้อเฟิงโทรมาหา “ตอนนี้คุณเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของหยินซานกรุ๊ป คุณมีอะไรจะแนะนำสำหรับการพัฒนาหยินซานกรุ๊ปในอนาคตหรือเปล่า” ซงจื้อเฟิงถาม หลินฟานพูดตอบ “คุณทำทุกอย่างไปเหมือนเดิมนั่นแหละ แค่พัฒนาให้ดีขึ้น ผมขอแค่รอรับเงินปันผลจากหุ้นของบริษัทก็พอ” หลินฟานไม่มีความสนใจในการพัฒนาหยินซานกรุ๊ป ถ้าเขาทำได้ เขาต้องการขายหุ้นทั้งหมดของเขาทันที น่าเสียดายที่ทุกสิ่งที่ได้รับจากระบบนั้นถูกห้ามไม่ให้ทำการซื้อขาย เมื่อซงจื้อเฟิงได้ยินเช่นนี้ ความยินดีก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาในทันทีและพูด “ได้ครับ เราจะส่งเงินปันผลเข้าบัญชีของคุณอย่างตรงเวลาแน่นอน” ซงจื้อเฟิงกลัวมากว่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดจะเข้ามาควมคุมบริษัท ถ้าเขารับแต่เงินปันผล ถือเป็นข่าวดีสำหรับเขาแน่นอน ข่าวดีจริงๆ! … หลินฟานอยู่ดูแลหลินเถาต่ออีกสองสามวันในโรงพยาบาล และขอให้แพทย์ใช้ยาที่ดีที่สุด เช่น โกลบูลินเพื่อรักษาหลินเถา ค่ารักษาพยาบาลครั้งเดียวต้องใช้เงินหลายหมื่นหยวนต่อวัน ร่างกายและผิวพรรณของหลินเถาเองก็ดีขึ้นทุกวัน เขาเริ่มสามารถลุกจากเตียงและเดินได้แล้ว ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ซองแดงที่หลินฟานเปิดนั้นมีแต่เงิน บวกกับเงินจากทุกลมหายใจ การเดิน และการนอน ยอดเงินในบัญชีของหลินฟานก็มีมากกว่า 3 ล้านหยวน [ชื่อ: หลินฟาน] [ระดับ: LV4] 【รางวัล LV4: รับ 10 หยวนทุกลมหายใจ รับ 10 หยวนทุก ๆ 1 วินาทีเมื่อนอนหลับ รับ 10 หยวนสำหรับทุกการกระทำของคุณ เงินจะถูกโอนเข้าบัญชีเวลา 24 นาฬิกาของทุกวัน 】 【ปริมาณเพื่ออัพเกรด: 750,000 / 10 ล้าน (ของขวัญที่มอบให้ผู้อื่น การพนัน ฯลฯ จะไม่ถูกนับ นอกจากนี้ ไอเทมทั้งหมดที่ได้รับจากระบบจะถูกห้ามทำการซื้อขาย)】 [ทักษะ: ทักษะการขับรถอย่างมืออาชีพ, ออร่าเสน่ห์ (โอกาส 5% ที่จะกระตุ้นความรักตั้งแต่แรกเห็น, ลืมไม่ลง), การโจมตีที่สวยงาม, ยอดนักดื่ม, มุ่งมั่นเต็มที่ (โอกาส 5% ที่จะทำให้เกิดแสงออร่า), ความรู้ด้านคณิตศาสตร์ระดับศาสตราจารย์ 】 เห็นได้ชัดว่าเงิน 5 ล้านที่หลินฟานโอนให้ต้าเหว่ยสัวเมื่อวันก่อน ไม่นับเป็นการใช้จ่าย อย่างไรก็ตาม หลินฟานเองก็ไม่ได้สนใจมัน ต้าเหว่ยสัวปลอกแอปเปิ้ลให้หลินเถาและพูด “มันหายากที่เสี่ยวเหยาจะมีเวลาว่างในวันหยุดสุดสัปดาห์ เสี่ยวฟานพาเสี่ยวเหยาออกไปเล่นสนุกๆหน่อยได้มั้ย” “ใช่แล้ว ออกไปเดินเล่นบ้าง อย่าเอาแต่อุดอู้อยู่แต่ในห้องนี้” หลินเถากล่าว หลินฟานเองก็รู้สึกว่าสิ่งที่พ่อของเขาพูดนั้นดูสมเหตุสมผล หลินฟานพยักหน้าและพูด “ถ้าอย่างนั้นพวกเราออกไปเดินเล่นกันดีกว่า” “ไปกัน!” หลินเสี่ยวเหยาพูดอย่างมีความสุข หลินเสี่ยวเหยาเศร้าและกลัวมากตอนที่เห็นพ่อของเธอล้มป่วย แต่ตอนนี้พ่อเองก็เริ่มกลับมาแข็งแรงดีแล้ว หลินเสี่ยวเหยา ยังคงเป็นเด็กสาวที่ต้องการจะไปเที่ยวเหมือนกับเด็กสาวปกติทั่วไป หลินฟานมองไปที่เสื้อผ้าสีซีดๆของหลินเสี่ยวเหยาและพูด “เสี่ยวเหยา ไปซื้อเสื้อผ้ากันเถอะ ร้านเสื้อผ้าในชิงซีที่ดูดีที่สุดอยู่ที่ไหน ไม่ต้องเกรงใจละ ใช้เงินของพี่ได้เต็มที่เลย” หลินเสี่ยวเหยากล่าวอย่างมีความสุข “ไปที่ห้างสรรพสินค้าหยินซานกันเถอะ!” ถ้าเป็นเมื่อก่อน หลินเสี่ยวเหยาจะไม่ไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าหยินซาน เสื้อผ้าที่นั่นดูดีก็จริง แต่ราคาก็อภิมหาแพง แต่ตอนนี้ หลินเสี่ยวเหยาไม่กังวลเรื่องเงินเลย หลินฟานซื้อรถสปอร์ตในราคาหลายล้านได้ ในขณะที่ใช้เงินของหลินฟานเพื่อซื้อเสื้อผ้าราคาแพงๆ หลินเสี่ยวเหยารู้สึกไม่มีภาระเลย พี่ชายบอกจะจ่ายเงินให้นตนเอง นอกจากนี้ หลินฟานยังบอกด้วยว่าให้ใช้เงินของเขาให้เต็มที่ หลังจากที่ได้ยินคำพูดของหลินเสี่ยวเหยา หลินฟานก็ทำรู้สึกแปลกๆ ห้างสรรพสินค้าหยินซาน? ที่นี่ไม่ใช่ห้างของเขาเองหรอ? ไปที่ห้างสรรพสินค้าของตนเองเพื่อซื้อเสื้อผ้า? หลินฟานยิ้มและพูดว่า “โอเค งั้นไปที่ห้างสรรพสินค้าหยินซานกันเถอะ”