ทำคะแนนได้ถึงสองครั้งติดต่อกัน ซงหยี่, เกาจวงและเฮยด้าทุกคนต่างแสดงสีหน้าตกใจ เมื่อรอบใหม่เริ่มต้นขึ้น ทั้งสามคนก็พุ่งเข้าหาห่วงทันทีเพื่อที่จะทำแต้มอย่างรวดเร็ว พวกเขาต้องการทำแต้มในเวลาอันสั้นจึงรีบชู๊ตออกไป แต่ว่า… เมื่อคนเราต้องการอะไรบางสิ่ง … มันก็มักจะมีอะไรมาขัดกับความปรารถนาอยู่เสมอ “ตุบ!” ลูกบาสกำลังหมุนอยู่รอบๆ ห่วง และสุดท้ายมันก็กลิ้งออกมา ทั้งสามตกใจเมื่อเห็นลูกบาสกลิ้งออกมาจากห่วง พวกเขาจึงรีบกระโดดขึ้นเพื่อที่จะคว้าลูกที่ลอยอยู่กลางอากาศ แต่ไม่เร็วพอ หมายเลข 3 กระโดดคว้าลูกบาสมาไว้ได้แล้วรีบส่งไปที่หลินฟาน เขารู้สึกยอมรับในความเก่งของหลินฟาน เขาต้องการให้ หลินฟานเป็นผู้นำทีมในการทำแต้ม แต่ด้วยความเร่งรีบ ทำให้เขาออกแรงส่งมากเกินไป ทิศทางของลูกบาสเลยคลาดเคลื่อนไปด้วย แม้แต่หลินฟานก็ไม่สามารถไปรับลูกส่งนั้นได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงมองดูมันลอยออกจากสนามไป ทันใดนั้น ก็มีหญิงสาวในชุดสีน้ำเงินและชุดสีแดง เดินเข้ามาพอดี พวกเธอมองเห็นลูกบาสที่กำลังพุ่งเข้ามา แต่ด้วยความแรงของลูกบาสที่พุ่งมา ทำให้ยากที่จะหลบพ้น ใบหน้าที่สวยงามของทั้งสองสาวซีดลงทันที ทันใดนั้น จู่ๆก็มีชายร่างสูงปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเธอและจับลูกบาสไว้ ชายร่างสูงคนนั้น…ก็คือหลินฟานนั่นเอง หลินฟาน หันกลับมามองพวกเธอและพูด”คุณทั้งสองคนไม่เป็นไรใช่ไหม” ดวงตาเฉียบคม จมูกโด่ง ริมปากบาง… ในเวลานี้ ในสายตาของสาวงามทั้งสองดูเหมือนจะเห็นหลินฟานเหมือนกับเทพบุตรที่ลงมาจากท้องฟ้าภายใต้เมฆมงคลหลากสีสัน พวกเธอตกอยู่ในภวังค์ 【ติ๊ง! เสน่ห์ออร่า รักแรกพบ! 】 【ติ๊ง! เสน่ห์ออร่า รักแรกพบ! 】 หลินฟาน ผงะเมื่อเขาได้ยินเสียงข้อความที่ดังขึ้นในใจ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะละสายตาจากสองสาวสวยตรงหน้าของเขา และทันใดนั้น หลินฟาน ก็ได้ค้นพบว่านอกจากสีเสื้อผ้าของสองสาว อย่างอื่นก็แทบจะเหมือนกันหมด เหมือนกับใบหน้าที่เหมือนกับตุ๊กตา ผิวขาว ร่างกายที่เติบใหญ่เหมือนกันเป๊ะๆ (oYo)! เป็นแฝดกันสินะ! จากนั้น หลินฟานก็ได้เปิดใช้ ทักษะดวงตาแห่งความจริง เพื่อมองดูทั้งสองคน หญิงสาวชุดสีฟ้า [คะแนนรูปร่างหน้าตา: 95] 【คะแนนความชอบ: 99】 หญิงสาวชุดแดง [มูลค่าหน้าตา: 95] 【คะแนนความชอบ: 99】 ทั้งคู่มีคะแนนหน้าตาถึง 95 คะแนนและความชื่นชอบของพวกเธอก็มากถึง 99 คะแนน! ต้องรู้ไว้ก่อนว่าคะแนนเต็มสำหรับค่ารูปลักษณ์และความชื่นชอบ มากที่สุดคือ 100 คะแนนเท่านั้น! สาวงาม งามอย่างกับเทพธิดา! นอกจากนี้ฝาแฝดทั้งสองดูเหมือนจะตกหลุมรักหลินฟาน! เป็น…เพราะฉันช่วยพวกเธอจากลูกบาส? เมื่อเห็นว่าหลินฟานกำลังจ้องมองมาที่เธอ สองสาวก็หน้าแดงราวกับมะเขือเทศ ในขณะนี้ ซงหยี่ที่อยู่ไกลออกไปก็ถามขึ้นมา “หลินฟาน โอเคดีไหม” หลินฟาน ตอบกลับว่า “โอเคดี!” “ถ้างั้นก็ดื่มก่อนน้ำเถอะ!” ซงหยี่โยนขวดน้ำในขณะที่เขาพูด หลินฟานรู้สึกกระหายน้ำเล็กน้อย เขาจึงเปิดฝาขวดน้ำออกและยกขึ้นดื่มทันที จากนั้นเขาก็โยนลูกบาสไปให้ซงหยี่ สตรีทบาส เริ่มต้นอีกครั้ง! แต่รอบนี้แตกต่างจากเกมที่แล้วๆมา นอกสนามบาสที่เคยว่างเปล่า กลับมีฝาแฝดคู่นึงยืนดูอยู่ พวกเธอยืนดู หลินฟานที่กำลังเลี้ยงบาสและตั้งรับด้วยความตื่นเต้น… ยิ่งเห็นฉากตอนที่หลินฟานชู๊ตบาส หัวใจของทั้งสองก็เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่หลินฟานกำลังจะยกเครื่องดื่มขึ้นมาจิบ สาวสวยฝาแฝดก็ปรากฏตัวต่อหน้าหลินฟาน พร้อมกับยืนถือขวดน้ำดื่มให้เขา หลินฟานถามขึ้น “ให้ฉันหรอ?” สาวงามทั้งสองพยักหน้าตอบงึกๆ หลินฟานเองก็ยินดีและรับไว้ เขาเปิดเครื่องดื่มชูกำลังขวดแรกที่ได้รับมาจากแฝดในชุดสีน้ำเงิน เขายกขึ้นดื่มทันที แฝดในชุดสีน้ำเงินแสดงรอยยิ้มบนใบหน้าที่สวยงาม เธอคล้ายกับตุ๊กตากระเบื้องที่บอบบาง และในตอนที่เธอยิ้มมันก็เผยให้เห็นเขี้ยวขนาดเล็ก แฝดในชุดสีแดง ตาของดุจอัญมณีของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง หลินฟานลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายเขาก็เปิดขวดเครื่องดื่มขวดที่สองแล้วดื่มอีกครั้ง ทันใดนั้น แฝดในชุดสีแดงก็มีรอยยิ้มอันแสนหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้า ซงหยี่มองฉากนี้จากระยะไกล เขามองดูขวดน้ำดื่มที่ว่างเปล่าของเขา จากนั้นก็มองไปที่ขวดน้ำดื่มทั้งสองขวดในมือของหลินฟาน ซงหยี่เห็นแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย สุดท้ายเกมก็ยังคงดำเนินต่อไป หลินฟานมีทักษะการเล่นบาสระดับมือโปร ควบคู่ไปกับพลังของร่างกายที่มากกว่าคนทั่วไป และยังมีทักษะมุ่งมั่นเต็มที่อีก มีข้อได้เปรียบมากมายขนาดนี้แล้วจะให้เขาแพ้ได้อย่างไร? สตรีทบาสได้เริ่มเล่นมามากว่าสองชั่วโมงแล้ว ในที่สุดทีมของซงหยี่ ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ซงหยี่นอนอยู่บนพื้นคล้ายกับสุนัขลิ้นห้อย เขาพูดอย่างยากลำบาก “หลินฟาน นายไม่ได้เล่นบาสเก็ตบอลนานแล้วจริงๆใช่ไหม” “จริงสิ” หลินฟานตอบสั้นๆ หลังจากที่ซงหยี่ได้ยินอย่างนั้น ก็ได้มีเหงื่อไหลลงมาเข้าที่ตาของเขา ทันใดนั้นก็มีน้ำตาไหลออกมาจากหางตาของเขา หลินฟานไม่ได้มองไปที่ซงหยี่ เขาเดินตรงไปหาสองฝาแฝดก่อนจะพูด “ขอบคุณสำหรับน้ำดื่มของพวกเธอนะ” สองสาวงามพยักหน้าเพื่อตอบรับคำขอบคุณของหลินฟาน จากนั้นพวกเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือ และยื่นออกมาพร้อมกับมองที่หลินฟานด้วยสายตาคาดหวัง หลินฟานถาม “คุณ… พวกคุณต้องการเพิ่มเพื่อนในวีแชทเหรอ” สาวงามทั้งสองพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง หลินฟานพูด “ก็ได้” ขณะพูดเขาก็เปิดอินเทอร์เฟซของเขาเพื่อเพิ่มเพื่อนในวีแชท สองสาวงามเห็นเช่นนี้ นัยน์ตาที่งามดุจอัญมณีก็เปร่งประกายเหมือนกับดวงดาว จากนั้นทั้งสองคนก็ถือโทรศัพท์ไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่นหนา ราวกับว่าพวกเธอกำลังถือสมบัติล้ำค่าโดยไม่อยากจะสูญเสียมันไป หลินฟานพูด “ฉันจะกลับไปที่หอพักแล้ว พวกคุณก็ควรกลับกันได้แล้ว ข้างในนี้ค่อนข้างร้อน” สองฝาแฝดพยักหน้าซ้ำๆ … ที่หอพัก ขณะที่เจิ้งจินเป่ากำลังเล่นเกมอยู่ เขาก็หับไปมองที่ หลินฟานและซงหยี่ที่มีเหงื่อออกท่วมตัว เขาหัวเราะและถามว่า “หลินฟาน นายไม่ได้เล่นบาสมานานแล้วหนิ เป็นอย่างไรบ้างหล่ะ? “อย่าพูดคำว่าไม่ได้เล่นบาสมานานแล้วอีกเป็นอันขาด!” ซงหยี่ตะโกน เมื่อซงหยี่นึกถึงถ้อยคำเหล่านี้แล้วเขาก็เริ่มรู้สึกเจ็บปวดในใจ “นายไม่รู้หรอก เพียงแค่หลินฟานมีลูกบาสอยู่ในมือ เขาก็สามารถทำแต้มได้อย่างง่ายดาย ! เราเล่นมานานกว่าสองชั่วโมง ทีมของฉันทำคะแนนได้เพียง 2 แต้มเท่านั้น!” ซงหยี่พูดมากเกินไป หยาดเหงื่อที่หน้าผากของเขาได้ไหลเข้าที่ตาอีกครั้ง และจู่ๆ น้ำตาของเขาก็ไหลออกมา เจิ้งจินเป่าหัวเราะและพูด “ก็แค่เล่นบาสเอง นายถึงขั้นร้องไห้เลยเหรอ” ซงหยี่โต้กลับ: “ฉันไม่ได้ร้องไห้!” อย่างไรก็ตาม น้ำตาของเขาก็ยังคงไหลไม่หยุด เจิ้งจินเป่ามองดูท่าทางตลกๆ ของซงหยี่ มันทำให้เขาหัวเราะออกมาเสียงดัง ซงหยี่พูดขึ้นอย่างไม่พอใจ “ฉันเล่นบาสเพื่ออะไรรู้ไหม ฉันจะบอกให้ เพื่อดึงดูดสาวๆ ยังไงหล่ะ” “ฉันเล่นบาสที่มหาวิทยาลัยเจียงเป่ย แทบทุกวัน แต่ก็ยังไม่มีสาวๆคนไหนมาขอวีแชทของฉันเลย!” “ตรงข้ามกันกับหลินฟาน นายมาเล่นบาสที่มหาวิทยาลัยเป็นครั้งแรก แต่กลับมีฝาแฝดซื้อน้ำดื่มมาให้พร้อมกับขอวีแชทอีก!” ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ เจิ้งจินเป่าก็หยุดหัวเราะและรีบถาม “อะไรนะ! ฝาแฝด พวกเธอสวยไหม?” ซงหยี่ “หุ่นเป๊ะ หน้าเด็กกับรอยยิ้มที่แสนจะน่ารัก!” “โอ้พระเจ้า!” เจิ้งจินเป่าตะโกนขึ้นไปบนเพดาน ไขมันทั่วทั้งร่างกายของเขาก็สั่นสะท้าน เจิ้งจินเป่าเอามือทาบอกของเขาแน่น ราวกับว่าเขาพึ่งถูกต่อยใส่อย่างรุนแรง