[ชื่อ: หลินฟาน] [ระดับ: LV4] 【รางวัล LV4: รับ 10 หยวนทุกลมหายใจ รับ 10 หยวนทุก ๆ 1 วินาทีเมื่อนอนหลับ รับ 10 หยวนสำหรับทุกการกระทำของคุณ เงินจะถูกโอนเข้าบัญชีเวลา 24 นาฬิกาของทุกวัน 】 【ปริมาณเพื่ออัพเกรด: 2.97 ล้าน /10 ล้าน (ของขวัญที่ให้ผู้อื่น การพนัน ฯลฯ จะไม่ถูกนับ นอกจากนี้ ไอเทมทั้งหมดที่ได้รับจากระบบจะถูกห้ามทำการซื้อขาย)】 [ทักษะ: ทักษะการขับรถมืออาชีพ, ออร่าเสน่ห์ (โอกาส 5% ที่จะกระตุ้นความรักตั้งแต่แรกเห็น, และทำให้ลืมไม่ลง), ทักษะการโจมตีที่สวยงาม , ทักษะยอดนักดื่ม, มุ่งมั่นเต็มที่ (โอกาส 5% ที่จะทำให้เกิดออร่า), ความรู้คณิตศาสตร์ระดับศาสตราจารย์, ดวงตาแห่งความจริง ทักษะบาสระดับมือโปร ทักษะการเล่นเปียโน 】 หลินฟานมองดูรายการค่าสถานะต่างๆ ก่อนจะหลับลงไปในทันที …… วันรุ่งขึ้น แสงตะวันอันอบอุ่นได้สาดส่องผ่านทางหน้าต่างเข้ามาในหอพักห้อง 104 “กริ๊ง!” ในเวลาเดียวกัน เสียงนาฬิกาปลุกที่แตกต่างกันทั้งสามตัวก็ดังขึ้นในห้องนอน จากนั้น หม่าจง,ซงหยี่และเจิ้งจินเป่า ที่กำลังหลับอยู่ก็ลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกันและรีบแต่งตัวอย่างรวดเร็ว หลินฟานอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัย “ทำไมวันนี้พวกนายดูผิดปกติกันจัง?” เมื่อวานพวกเขายังร้องเจี๊ยก ๆ และยังใช้เวลานานมากก่อนที่จะลุกขึ้นจากเตียง แต่วันนี้กลับเปลี่ยนกลายเป็นคนละคน “คาบเรียนของอาจารย์เทียนเถียน วันนี้มีคาบเรียนของอาจารย์เทียนเถียนยังไงล่ะ!” เจิ้งจินเป่าอุทาน หลินฟานยังคงสับสน แต่เขาก็ตามน้ำไปอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางไปห้องเรียน หลินฟานมองดูท่าทีที่ตื่นเต้นของทั้งสามคนและถามว่า “คาบเรียนของอาจารย์เทียนเถียนคนนี้สำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ” “สำคัญสิ! สำคัญมากด้วย! ถ้าฉันไม่ได้พบอาจารย์เทียนเถียนในหนึ่งวัน มันจะทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจไปทั้งวันเลย!” เจิ้งจินเป่ากล่าว ซงหยี่กล่าวว่า “พี่ฟาน เรารีบไปกันเถอะ ไม่งั้นที่นั่งได้เต็มหมดแน่” ไม่มีที่นั่ง? ห้องเรียนของมหาวิทยาลัยนั้นกว้างมาก หลินฟานเข้าชั้นเรียนมาสองวันแล้ว และเห็นได้ว่ามีที่นั่งมากมายภายในห้องเรียน วันนี้จะไม่มีที่นั่งงั้นหรอ? ในที่สุด หลินฟานก็มาถึงหน้าห้องเรียน และความสงสัยก็เกิดขึ้นในหัวของเขา เขาไม่เข้าใจว่าทำไมซงหยี่และคนอื่นๆ ถึงพูดกันอย่างนั้น ยังมีเวลาอีกสิบกว่านาทีก่อนถึงเวลาเข้าเรียน แต่ตอนนี้ห้องเรียนกับถูกปกคลุมด้วยกลุ่มคนจำนวนมาก เจิ้งจินเป่าชี้ไปที่แถวสุดท้ายและพูดอย่างกระวนกระวาย “นั่นไง ตรงนั้นยังเหลืออีกสี่ที่นั่งพอดีเลย เรารีบไปที่นั่งกันเถอะ ก่อนที่จะมีคนมาแย่ง” เมื่อหลินฟานและเพื่อนๆนั่งลง ที่นั่งทั้งหมดก็เต็มในทันที และบรรดาผู้ที่เข้ามาในห้องเรียนทีหลัง เมื่อเห็นสภาพของคนที่นั่งกันอย่างล้นหลามแล้ว ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถอนหายใจและเดินจากไป หลินฟานถาม “ทำไมในคาบเรียนของอาจารย์คนนี้ถึงได้มีผู้คนมากมายสนใจกันขนาดนี้?” “เดี๋ยวก็รู้เอง” ซงหยี่พูดอย่างตื่นเต้น “กริ๊ง!” ในเวลานี้ กริ่งของชั้นเรียนก็ได้ดังขึ้น ทันใดนั้นเอง ห้องเรียนที่เดิมทีมีแต่เสียงวุ่นวาย ก็ได้สงบลงทันทีราวกับว่าเวลาได้ถูกหยุดลง “แตะ!” เสียงฝีเท้าจากระยะไกลค่อยๆเข้ามาไกล้อย่างเรื่อยๆ ในไม่ช้าสาวงามก็เดินมาถึงหน้าห้อง เธอมีผมสวยยาวราวกับน้ำตก ใบหน้าแสนสวย คิ้วใบหลิว ตาเฉียบคม จมูกโด่งเล็กน้อย และปากสีเชอร์รี่ เธอสวมเดรสสีขาวที่แสดงถึงรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเธอ (oYo) แถมยังมีเสน่ห์พิเศษที่เธอปล่อยออกมา…ถ้าชายใดได้จ้องมองเธอแล้วครั้งหนึ่ง ก็จะไม่สามารถขยับศีรษะไปทางอื่นได้เลย หลินฟาน เปิดใช้ทักษะดวงตาแห่งความจริงและเริ่มสังเกตเธอ [คะแนนรูปร่างหน้าตา: 98] 【คะแนนความชอบ: 60】 คะแนนรูปร่างหน้าตา 98! คะแนนเกือบเต็ม! ไม่น่าแปลกใจเลยที่เพื่อนของเขา อยากจะมาที่คาบเรียนของเธอ แต่คะแนนความชอบ 60 นี่มัน? มันเป็น 60 คะแนน! ดูเหมือนเธอจะมีความประทับใจต่อตัวเขา? หรือเธอเป็นอาจารย์ที่ปฏิบัติต่อนักเรียนทุกคนเหมือนเพื่อน? (หูเทียนเถียนจำหลินฟานได้ ตอนที่หลินฟานกำลังแก้ปริศนาของโจว แต่หลินฟานจำเธอไม่ได้) ในเวลานี้ หูเทียนที่ยืนอยู่หน้าห้องกล่าวขึ้น “วันนี้ เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับวิชาคณิตศาสตร์ในระดับที่สูงขึ้น…” เสียงของเธอเหมือนกับชื่อของเธอ ทั้งอ่อนหวานและน่าดึงดูด ผู้คนจึงไม่อยากพลาดในการฟังเสียงแม้แต่คำเดียว หลังจากนั้นไม่นาน หูเทียน ก็เขียนคำถามบนกระดานดำ: จงค้นหาจำนวนเฉพาะทั้งหมด p, q, r และทำให้ p^q+p^r เป็นจำนวนเต็มกำลังสอง “ทุกคนลองหาคำตอบดู” หูเทียนกล่าว นักศึกษาทุกคนหยิบปากกาขึ้นมาทันทีและเขียนลงไปในกระดาษ พวกเขาคิดว่าจะใช้เวลาทำให้สั้นที่สุดในการแก้ปัญหา และทำให้หูเทียนสนใจในตัวของพวกเขา พอเวลาผ่านไปได้ซักพัก นักเรียนทุกคนถึงขั้นเอามือมาเกาหัว เพราะไม่รู้จะตอบอย่างไร เจิ้งจินเป่าพูดอย่างกังวล “หม่าจง นายยังไม่รู้คำตอบอีกเหรอ มันนานมากแล้วนะ!” หม่าจง “ไม่ต้องกังวลหรอก!” “บ้าเอ๊ย! ขนาดหม่าจงยังตอบไม่ได้ ฉันก็ขอให้ทุกคนอย่าตอบได้เลย!” ซงหยี่สวดอ้อนวอนเงียบๆ ดวงตาที่สดใสราวกับสายน้ำของหูเทียน เหลือบมองไปรอบๆห้องเรียนเพื่อจะมองหาใครสักคนที่สามารถตอบคำถามได้ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครยกมือขึ้นเพื่อตอบคำถามเลยซักคน หูเทียนจึงพูดว่า “หลินฟาน คุณลุกขึ้นมาและตอบได้ไหม” หลินฟานค่อยๆลุกขึ้นยืน ทันใดนั้น สายตาของนักเรียนทุกคนก็จ้องมองไปที่ หลินฟาน สายตาพวกนั้นเต็มไปด้วยอิจฉาริษยา! หลินฟานไม่เข้าใจว่าทำไมหูเทียนถึงรู้ชื่อของเขา และเขาก็ไม่ได้มีท่าทางที่จะยกมือสักหน่อย? หลินฟาน เหลือบมองที่โจทย์บนกระดานดำและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเดินไปที่หน้าห้องและหยิบชอล์กขึ้นมาเพื่อเขียนคำตอบอย่างรวดเร็ว ถ้า q=r แล้ว p^q+p^r=2p^q ดังนั้น p=2 q เป็นจำนวนเฉพาะ ดังนั้น (2, q, q) จึงเป็นอาร์เรย์เฉพาะแบบไตรภาคที่เป็นไปตามเงื่อนไข… …… สรุป: (2, 2, 5), (2, 5, 2); (3, 2, 3), (3, 3, 2); (2, q, q), (q》=3) ในไม่ช้า สูตรการคำนวณจำนวนมากมายก็ถูกเขียนลงบนกระดานดำ และในที่สุดคำตอบก็ได้ปรากฏออกมา หูเทียนกล่าวว่า “สุดยอดมาก เป็นคำตอบที่ถูกต้องและง่ายกว่าวิธีการคำนวณของฉันซะอีก” หลินฟานตอบ ” ผมว่านี่ยังไม่ใช่วิธีที่ง่ายที่สุดในการแก้ปัญหาข้อนี้ครับ” “อย่างงั้นหรอ?” หูเทียนรู้สึกสนใจในทันที ภายใต้สายตาที่คาดหวังของหูเทียน หลินฟานก็ได้เริ่มเขียนขั้นตอนการแก้ปัญหาที่ง่ายกว่าอันก่อน หลังจากได้เห็นสิ่งที่หลินฟานเขียน ดวงตาที่สวยงามของเทียนเถียนก็สว่างขึ้นทันที และเธอก็อุทานออกมา “ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าจะสามารถคำนวณจำนวนเฉพาะออกมาด้วยวิธีแบบนี้ได้…” หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย หูเทียนเถียนก็พูดขึ้นอีกครั้ง “ถ้าฉันใช้วิธีนี้ บางที…” หูเถียน ลองใช้สูตรการคำนวนของหลินฟาน Q=p1m1+b1=p2m2+b2……pkmk+bk Q=41=2m+1=3m+2=5m+1 …… ไม่นานหลังจากนั้น หูเทียนเถียน ก็ได้หยุดชอล์กในมือของเธอ จากนั้นเธอก็มองไปหาหลินฟานเพื่อขอช่วยเหลือ หลินฟานกล่าว “คาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่?” ตั้งแต่เขามีทักษะ ความรู้คณิตศาสตร์ระดับศาสตราจารย์ เขาก็ได้อ่านเนื้อหาเกี่ยวกับคณิตศาสตร์มามากมาย และแน่นอนว่าเขารู้วิธีแก้โจทย์ปัญหาระดับโลก นั่นคือการคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ที่สำคัญ เทียนเถียนพยักหน้าและพูด “ใช่แล้ว” หลินฟานหยิบชอล์กที่วางไว้ขึ้นมาและเริ่มเขียนอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม แม้ว่าหลินฟานจะมีทักษะความรู้คณิตศาสตร์ระดับศาสตราจารย์ ควบคู่ไปกับความมุ่งมั่นเต็มที่ แต่ถ้าเขาล้มเหลวในการเรียกแสงออร่า 5% ขึ้นมา เขาก็จะไม่สามารถแก้ไขการคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ได้ หลังจากนั้นไม่นานหลินฟานก็หยุดลง เทียนเถียนกล่าว “การคำนวณในข้างต้น หากแทนที่ด้วย p^q+xb=3m+2…คุณคิดเห็นว่าอย่างไร” หลินฟานคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่ มันต้องเป็น 5p5m+p^q…” ระหว่างพูดคุยกัน ทั้งสองก็ได้เขียนขั้นตอนในการแก้ปัญหาต่อ ในไม่ช้า กระดานดำก็ถูกปกคลุมไปด้วยสูตรการคำนวณมากมาย