ทั้งจงหม่า,ซงหยี่ และ เจิ้งจินเป่า ต่างตกตะลึง พวกเขาได้ยินอะไร อาจารย์เทียนเถียนพึ่งเชิญหลินฟานไปที่ห้องพักครู! และหลินฟานก็จะได้อยู่กับอาจารย์เทียนเถียนตามลำพัง? ! ทันใดนั้น พวกเขาก็นึกถึงตอนที่อาจารย์เทียนเถียนอยู่ในห้องเรียน เธอมองไปรอบๆห้องเรียนเหมือนกับว่าเธอกำลังมองใครบางคนอยู่ ตอนนี้ ในที่สุดพวกเขาก็รู้แล้วว่าอาจารย์เทียนเถียนกำลังมองหาใคร! ที่แท้เธอก็กำลังมองหาหลินฟานนั่นเอง! “พี่ฟาน ฉันขอคารวะพี่!” หม่าจง, ซงหยี่ และ เจิ้งจิ่นเป่า โห่ร้องพร้อมกัน …… ณ ห้องพักครู มีสิ่งของและหนังสือมากมายบนโต๊ะทำงานของหูเทียน แต่ทุกอย่างได้ถูกจัดวางไว้อย่างเรียบร้อย หูเทียนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ “ก็อก ก็อก ก็อก!” ในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมา หูเทียนพูด “เข้ามาได้” หลังจากที่ได้เห็นว่าคนที่มาเป็นหลินฟาน ใบหน้าที่สวยงามของหูเทียนก็เผยรอยยิ้มออกมา “เป็นนายนี่เอง นั่งก่อนสิ” จากนั้นหูเทียนก็ลุกขึ้นและพูดว่า “นายอยากดื่มอะไร ฉันมีชาเขียว ชาดำและก็กาแฟ” วันนี้ หูเทียนสวมชุดสีขาวโชว์ส่วนโค้งที่สวยงามและมันเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่น่าหลงไหล หลินฟานพูดว่า “ผมขอเป็นชาเขียว” “ได้สิ” หูเทียนตอบกลับ ในไม่ช้า ชาเขียวหอม ๆหนึ่งถ้วยก็ถูกวางไว้ตรงหน้าหลินฟาน หูเทียนหยิบกระดาษกองหนึ่งออกมา เธอเขียนการคำนวณอย่างระเอียดแล้วเริ่มอธิบาย “ฉันอยากให้คุณดูนี่หน่อย p^q+2m=3q-2p^n…” “ไม่กี่วันที่ผ่านมา ฉันหมกมุ่นอยู่กับตัวเลขพวกนี้…” หลังจากพูดจบ หูเทียนก็ยื่นกองกระดาษหนึ่งกองที่เต็มไปด้วยตัวเลขจำนวนมากให้หลินฟาน “หลินฟาน นายคิดว่าการคำนวนของฉันมีปัญหารึเปล่า ฉันเองก็อยากเห็นการคิดของนายด้วยเช่นกัน นายเอามาด้วยใหม” หูเทียนถาม เอิ่ม การคิดของเขาเหรอ? จะให้เขาไปเอามาจากที่ไหนล่ะ ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา หลินฟานไม่ได้สนใจเรื่องคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่เลย หลินฟานรู้สึกละอายเล็กน้อย เขาตัดสินใจไม่ตอบและเลือกที่จะพลิกดูกระดาษที่อยู่ข้างหน้าเขาอย่างเงียบๆ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าหลินฟานจะมีความรู้คณิตศาสตร์ระดับศาสตราจารย์ แต่จะให้หลินฟานตรวจสอบการคำนวณและหาข้อผิดพลาดในแต่ละจุดก็ยังเป็นเรื่องที่ยากมากอยู่ดี ทันใดนั้น หลินฟานก็นึกถึงการ์ดอัพเกรดระดับทักษะขึ้นมา 【จะอัพเกรดทักษะความรู้คณิตศาสตร์ระดับศาสตราจารย์หรือไม่? 】 “ใช่!” หลินฟานตอบในใจ 【ติ๊ง! อัพเกรดระดับสำเร็จ! ขอแสดงความยินดี คุณได้รับความรู้คณิตศาสตร์ระดับนักวิชาการ 】 จากนั้นเมื่อหลินฟานอ่านข้อความในกระดาษที่อยู่ตรงหน้าของเขาอีกครั้ง เขาก็เข้าใจมันได้อย่างรวดเร็ว ผ่านไปไม่นานเขาก็หยิบปากกาและกระดาษขึ้นมาและเริ่มเขียนอย่างรวดเร็ว “2m+4n^5-8q=7y^2q-3z^8… มีปัญหาในการคำนวณตรงจุดนี้” หลินฟานกล่าว หูเทียนอดไม่ได้ที่จะมองลงไปที่กระดาษ วินาทีต่อมา ดวงตาที่สวยงามของเธอก็สั่นเล็กน้อย อันที่จริง ตอนที่หลินฟานไขปริศนาของโจวบนกระดานของโรงแรมฮิลตัน เธอได้เห็นลายมือของหลินฟานมาก่อนแล้ว ไม่นานมานี้ หลินฟานก็ได้ตอบคำถามบนกระดานดำในห้องเรียน และพวกเธอยังถกเถียงเกี่ยวกับคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่กัน ในเวลานั้น ลายมือของหลินฟานนั้นธรรมดามาก และออกจะดูน่าเกลียดนิดหน่อยด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น? ไม่ว่าจะเป็นตัวเลข ตัวอักษรไม่ว่าจะภาษาอังกฤษหรือภาษาจีน หลินฟานก็เขียนมันออกมาอย่างสวยมาก แม้ว่าหูเทียนจะเป็นอาจารย์สอนคณิตศาสตร์ แต่เธอก็ชอบการคัดตัวอักษรเช่นกัน ในความเห็นของเธอ ลายมือที่สวยงามสามารถทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกเพลิดเพลินใจ ในเวลานี้หลินฟานเห็นว่าหูเทียนเงียบลงไป เขาจึงคิดว่าเธอไม่เข้าใจ ดังนั้นหลินฟานจึงพูดต่อ “หากคุณย้อนกลับไปคิดคำตอบอีกรอบ คุณจะพบข้อผิดพลาดนี้” หูเทียนได้สติขึ้นมาเพราะคำพูดของหลินฟาน เธอหยิบกระดาษและปากกาขึ้นมาแล้วคำนวณใหม่อีกรอบ แน่นอนว่าสูตรคำนวนสูตรเดิมนั้นผิด! หลินฟานจึงพูด “เราสามารถนำสูตรนี้มาใช้ได้… ” ขณะที่ หลินฟานกำลังพูดเขาก็เขียนสูตรลงบนกระดาษอย่างรวดเร็ว “ขึด ขึด ขึด!” เสียงของการขีดเขียนก็ดังขึ้นไปทั่วทั้งห้องพักครู หูเทียนที่นั่งถัดจากหลินฟาน ได้มองที่ใบหน้าอันจริงจังของเขา เธอมองไปที่การคำนวณที่เขาเขียนลงในกระดาษ เธอก็รู้สึกทึ่งเล็กน้อย ไม่นานกระดาษทั้งแผ่นก็ถูกเขียนจนเต็ม หลินฟานจึงค่อยหยุดมือลง เขาหันศีรษะแล้วถามว่า “อาจารย์หูเทียน คุณคิดว่าอย่างไร?” หูเทียนเพิ่งได้สติ เธอสังเกตทุกการคำนวณอย่างใจจดใจจ่อและพยักหน้าเล็กน้อย หลินฟานพูดว่า: “โอเค งั้นเรามาสรุปกันต่อ” เริ่มจากกระดาษแผ่นที่หนึ่ง สอง สาม สี่… หลังจากนั้น กระดาษนับสิบแผ่นก็เต็มไปด้วยสูตรการคำนวนที่ซับซ้อนมากมาย เขาพูดอย่างช่วยไม่ได้ “ตอนนี้ ผมทำได้เพียงเท่านี้” ถึงแม้หลินฟานจะมีความรู้คณิตศาสตร์ระดับนักวิชาการแล้วก็ตาม แต่หากเขาไม่ใช้ “ออร่า”ของทักษะมุ่งมั่นเต็มที่ ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะแก้ปัญหาการคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ ท้ายที่สุด นี่คือปัญหาระดับโลกที่ไม่มีใครแก้ไขได้มานานกว่า 100 ปี! หูเทียนที่นั่งอยู่ข้างๆเขา รู้สึกตกตะลึงเมื่อมองดูการคำนวณทั้งสิบหน้ากระดาษ เมื่อตอนที่อยู่ในห้องเรียน หลินฟานแก้ปัญหาการคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ได้ประมาณหนึ่งในสิบ แต่ทั้งหมดที่เขาเขียนในตอนนี้ เขาน่าจะมาถึงครึ่งทางของการแก้ปัญหาแล้ว! นี่มันพึ่งผ่านไปกี่วันเอง? เขาทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?! เขาศึกษาในห้องเรียนเพิ่ม? หรือเขาพึ่งจะมาแก้การคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ในวันนี้? อัจฉริยะ! ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม หลินฟานเป็นอัจฉริยะ อัจฉริยะอย่างแท้จริง! “หลินฟาน นายนี่มันอัจฉริยะจริงๆ!” หูเทียนพูดด้วยความจริงใจ หลินฟานยิ้มและพูดว่า “อาจารย์ คุณชมผมเกินไปแล้ว” หูเทียนมองไปบนท้องฟ้าที่เริ่มมืดแล้วจากทางหน้าต่างและพูดขึ้น “ยังไม่ดึกจนเกินไป ให้ฉันเลี้ยงอาหารนายนะ” ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกตื่นเต้นกับสูตรต่างๆ เลยทำให้ไม่รู้สึกหิว เมื่อพูดถึงเรื่องอาหาร ตอนนี้หลินฟานหิวเป็นอย่างมาก “ยินดีอย่างยิ่ง” หลินฟานกล่าว รถของหูเทียน เป็นรถมินิที่เล็กและน่ารัก และการตกแต่งภายในที่ก็สวยงาม หลังจากขึ้นรถมินิแล้ว กลิ่นหอมจางๆก็อบอวลไปรอบๆจมูก ซึ่งทำให้หลินฟานรู้สึกสบายตัวมาก ไม่นานหลังจากนั้นหูเทียนและหลินฟาน ก็มาที่ร้านอาหารสไตล์ตะวันตกอันเงียบสงบและสง่างาม ร้านอาหารตั้งอยู่บนชั้น 26 ของอาคาร จงเฉิน ภายในในร้านอาหาร ทุกคนสามารถมองเห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองเจียงเป่ย บนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาวกับดวงจันทร์ที่สว่างไสว หูเทียนส่งเมนูให้กับหลินฟานและทำท่าทางเหมือนบอกว่าให้เขาสั่งอาหารที่ชอบได้เลย หลินฟานพูด “ผมมาที่ร้านนี้เป็นครั้งแรก และไม่รู้ว่ามีอะไรอร่อยบ้าง อาจารย์หูเทียนมีอะไรจะแนะนำไหม” หูเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “สเต็กของที่นี่ค่อนข้างขึ้นชื่อ และถ้าเพิ่มซอสสูตรเด็ดของทางร้านก็จะช่วยให้รสชาตินั้นกลมกล่อมยิ่งขึ้น” “ซี่โคลงหมูและเนื้อมันฝรั่งของที่นี่นั้นไม่เหมือนที่อื่น” “นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีไวน์กุหลาบดำ ซึ่งเป็นไวน์ที่ผลิตขึ้นมาเอง มันเป็นจุดขายของร้าน นายอยากลองดื่มไหมล่ะ” หลินฟานพยักหน้าและพูดว่า “เอาล่ะ เอาตามที่อาจารย์หูเทียนเถียนบอกแล้วกัน” จากนั้นหูเทียนก็สั่งอาหารเพิ่มอีกสองสามจาน