หลังจากผ่านไปสักพัก หูเทียนก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน “ทำไมพระเอกของงานเลี้ยงในวันนี้ถึงออกมาเร็วจัง” “อีกสักครู่ ฉันคิดว่าน่าจะมีนักข่าวมาสัมภาษณ์นายนะ” หลินฟานพูด “ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ผมก็คงคิดถูกแล้วละที่ออกจากงานมาก่อน” ในตอนที่อยู่ในงานเลี้ยง เขาปวดหัวกับคำถามของนักคณิตศาสตร์มามากพอแล้ว และถ้าเกิดมีนักข่าวมาสัมภาษณ์อีกละก็…ไม่อยากจะคิดเลย ยิ่งไปกว่านั้น หลินฟานไม่ชอบที่จะต้องออกกล้องสักเท่าไหร่ มิฉะนั้น ในตอนที่พวกเขาไปกินข้าวด้วยกันเมื่อครั้งก่อน หลินฟานและหูเทียนคงจะไม่ปฏิเสธแมวมองที่ชวนให้เขาไปเล่นหนัง หูเทียนยิ้มแล้วพูด “ดูเหมือนว่า…นายไม่ใช่ชอบการมีชื่อเสียงนะ” “ผมชอบอยู่แบบเงียบสงบอย่างนี้มากกว่า” หลินฟานพูด ทั้งสองพูดคุยกันขณะเดินไปด้วยอย่างผ่อนคลาย เนื่องจากหูเทียนสนุกกับการพูดคุยมากเกินไป เธอจึงไม่ได้สังเกตเห็นพื้นต่างระดับข้างหน้า เลยทำให้เธอเสียการทรงตัวและกำลังจะล้ม ปฏิกิริยาของหลินฟานนั้นว่องไวมาก เขารีบเอื้อมมือไปโอบที่เอวของหูเทียน ทั้งสองมองหน้ากันอยู่สักพัก เวลา…เวลาในตอนนี้เหมือนกับถูกหยุดลง จากนั้น เหมือนหูเทียนจะถูกดึงดูดด้วยอะไรบางอย่าง และเริ่มเอาหน้าของเธอเข้าไปใกล้หลินฟาน o(￣ε￣*) (*￣3)(ε￣*) ………… ในวันนี้ หลินฟานได้มาที่บ้านของหูเทียน ด้วยบรรยากาสที่เร้าร้อน บางทีนี่อาจเป็นครั้งแรก หูเทียนและหลินฟานมาหยุดอยู่ที่โซฟา… ………… …… … ทั้งสองคนไม่ได้นอนเลยทั้งคืน! และในชั่วพริบตา เช้าวันใหม่ก็มาเยือน หลินฟานมองดูหูเทียที่นอนอยู่บนเตียงเหมือนกับลูกแมวตัวน้อยด้วยรอยยิ้ม เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองเธอด้วยดวงตาแห่งความจริง 【คะแนนรูปร่างหน้าตา: 98】 【คะแนนความชื่นชอบ: 95】 นี่มัน… หลินฟานเข้าใจในทันที เพราะเมื่อวานนี้ ทักษะออร่าเสน่ห์ได้ถูกทำงานแต่เขาไม่คิดว่าคนที่โดนออร่าเสน์ห์จะเป็นอาจารเทียนเถียน “จิ๊บ จิ๊บ!” นกกระจอกตัวน้อยที่อยู่นอกหน้าต่างส่งเสียงร้องออกมาทำให้หูเทียนลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ หลินฟานยิ้มและพูดว่า “ตื่นแล้วหรอ” “อื้มมม” หูเทียนพูด “ผมทำบะหมี่เสร็จพอดี ลุกมากินก่อนสิ” หลินฟานพูด หูเทียนพยักหน้า หลังจากนั้น ทั้งสองก็มาถึงห้องทานอาหาร ขณะที่หูเทียนกำลังกินบะหมี่อยู่เธอก็พูดขึ้นมา “นายไม่คิดว่ามันแปลกหรอ ที่พักหลังๆมานี้นายไม่ได้เจอฉันเลยนะ?” หลินฟานเองมีความรู้สึกแปลกๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในการประกวดแบบจำลองทางคณิตศาสตร์นั้น อาจารย์จางหยงบอกกับเขาว่า หูเทียนเป็นผู้เชี่ยวชาญในการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ แต่เธอกลับไม่ได้มาสอนเขาด้วยตัวเอง แต่กลับให้อาจารย์จางหยงมาช่วยสอนเขาแทน หลังจากครั้งนั้น หลินฟานก็ไม่ได้เจอกับหูเทียนอีกเลย หลินฟานพยักหน้าแล้วพูด “แปลกสิ” “ก็เพราะว่าที่จริงแล้วฉันมีแฟนอยู่แล้ว” หูเทียนพูด “แฟน?” หลินฟานรู้สึกประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด หูเทียนถามอย่างระมัดระวัง “นายรังเกียจรึเปล่า” หลินฟานส่ายหัว นี่… หูเทียนถอนหายใจด้วยความโล่งอกก่อนจะพูดว่า “เธอกับฉันต่างก็ยังไม่แต่งงาน เดิมที ฉันคิดว่าจะรักษาความสัมพันธ์แบบนี้ต่อไป จนฉันได้พบกับนาย” “ในวันนั้น หลังจากที่ฉันทานอาหารกับนายที่อาคารพาณิชย์จีนเสร็จแล้ว ความรู้สึกแบบนั้นก็ค่อยๆเด่นชัดขึ้นมา” “ในวันเดียวกันนั้นเอง ฉันก็ได้ไปพบกับเธอ ซึ่งมันทำให้ฉันรู้สึกลังเล ดังนั้นฉันจึงเลือกที่จะหลีกเลี่ยงนาย” “เพราะฉันคิดว่าเมื่อเวลาผ่านไป ฉันก็จะค่อยๆลืมนายไปได้” หลินฟานกระพริบตาและถามว่า “แล้วทำไมเมื่อวานนี้ คุณถึงตัดสินใจมาเจอผม?” “เพราะฉันควบคุมตัวเองไม่ได้!” หูเทียนยิ้ม “นอกจากนี้ ฉันพบว่า…นายมีแฟนอยู่สองสามคนแล้วแต่ก็ยังทำตัวเป็นโสดได้อยู่” หลินฟานอดไม่ได้ที่จะยิ้มและแตะจมูกตัวเองอย่างเขินๆ หลังจากออกจากบ้านของหูเทียน หลินฟานก็ขึ้นรถปากานีเฟิงเชินทันที ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็สั่นขึ้น 12:00! ซองแดงปรากฎ! “ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 5 หยวน” “ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 10,000 หยวน” …… หลังจากผ่านไป 1 นาที หลินฟานได้เงินมาจากซองแดงทั้งหมด 34,511 หยวน หลินฟานพูด “ทำไมสองสามวันนี้ ถึงเปิดซองแดงได้เงินหมดเลย?” จากนั้นเขาก็หันความสนใจไปที่ระบบ [คุณต้องการเปิดซองแดงสีเงิน 5 ซองหรือไม่? 】 “ถ้าซองแดงธรรมดาได้แต่เงิน งั้นมาลองดูซองแดงสีเงินกันบ้าง” หลินฟานพูด 【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 700,000 หยวน 】 【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 800,000 หยวนแล้ว 】 【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงินบัตรคืนเงิน 10 เท่า 】 【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับประสบการณ์ชงชาระดับผู้เชี่ยวชาญ 】 【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 500,000 หยวนแล้ว 】 ซองแดงสีเงิน 5 ซอง ที่หลินฟานเปิดไปทำให้เขาได้เงินมา 2 ล้านหยวน และบัตรคืนเงิน 10 เท่าอีกหนึ่งใบ สำหรับของชิ้นนี้ หลินฟานไม่สนใจมากนัก เขามุ่งความสนใจไปที่ประสบการณ์ชงชาของผู้เชี่ยวชาญโดยทันที 【ประสบการณ์ชงชาระดับผู้เชี่ยวชาญ ชงชา ชิมชา ทุกการกระทำมีมาตรฐานความสง่างามซึ่งสร้างเสน่ห์ได้ไม่จำกัด 】 นี่มัน… หลินฟานอดไม่ได้ที่จะขดริมฝีปากและพูดอย่างช่วยไม่ได้ “มันเป็นทักษะการชงชาสินะ” จากนั้นเขาก็สตาร์ทรถปากานีเฟิงเซินทันที “ตืดด!” ตอนนั้นเอง ก็มีสายเรียกเข้ามาจากโทรศัพท์ของหลินฟาน เขามองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะเห็นว่ามันเป็นเบอร์ของหูชวน หลินฟานจึงกดรับโทรศัพท์ “หลินฟาน นายว่างอยู่หรือป่าว” หูชวนถาม น้ำเสียงที่ดูมีความสุขของคณบดีหูดังออกมา เห็นได้ชัดว่าหูชวนอารมณ์ดีมากๆ นี่ก็เป็นเรื่องปกติ… ท้ายที่สุด หูชวนก็เป็นคณบดีของมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย ในแผนกคณิตศาสตร์ มีนักศึกษาแก้ไขปริศนาของโจวและการคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ได้ นี่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อคณบดีอย่างเขา หลินฟ่านถามกลับ “มีอะไรรึเปล่าครับ?” “คือแบบนี้ มีคนจากสถานีโทรทัศน์ต้องการจะสัมภาษณ์…” แต่ก่อนที่หูชวนจะพูดจบ หลินฟานก็พูดขัดขึ้นมาทันที “ผมไม่สนที่จะให้สัมภาษณ์เรื่องแบบนั้น ถ้าเป็นไปได้ ช่วยอธิบายให้ผมหน่อย” หลายคนชอบออกทีวีเพราะมันจะทำให้พวกเขามีชื่อเสียงและยังทำเงินได้ อีกประการหนึ่งเป็นเพราะพวกเขาจะได้หน้าตาและชื่อเสียง แต่หลินฟานไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้ เงินหรอ? ทุกวันนี้เงินของหลินฟานยังใช้ไม่หมดเลย สำหรับหน้าตาและชื่อเสียง? หลินฟานยิ่งไม่อยากมีเข้าไปอีก ตอนนี้เขาแค่ต้องการสนุกกับชีวิตอย่างเงียบๆก็เท่านั้น ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าคำตอบของหลินฟานเกินความคาดหมายของหูชวนมาก นี้คือการสัมภาษณ์จากสถานีโทรทัศน์เลยนะ! ไม่รู้มีคนกี่คนที่ภูมิใจที่ตัวเองได้ออกทีวี! แต่หลินฟานกลับปฏิเสธ? หลังจากนั้นไม่นาน หูชวนก็พูดตอบกลับ “โอ้…โอ้ ได้สิ” หูชวนไม่ได้เลือกที่จะบังคับหลินฟานมากเกินไป แม้ว่าเวลาในการติดต่อจะสั้นลง แต่เขายังเข้าใจว่า หลินฟานเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเองและไม่ชอบการถูกบังคับ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเป็นเพราะการโน้มน้าวของเขานั้นทำให้หลินฟานรู้สึกไม่ชอบและออกจากมหาวิทยาลัยเจียงเป่ยไป ได้ไม่คุ้มเสียเลยจริงๆ หูชวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “หนังสือพิมพ์รายวันแห่งชาติ…อาจรายงานข่าวของนาย…” หลินฟานพูด “ไม่ต้องไปสัมภาษณ์ใช่ไหม” “ไม่ต้อง” หูชวนพูดอย่างเร่งรีบ “ถ้างั้นก็โอเค” หลินฟานพยักหน้า “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมจะวางสายแล้วนะ” “ตกลง” หูชวนพูดต่ออีก “ถ้านายไม่ชอบถูกสัมภาษณ์ ฉันก็จะพยายามไม่ให้สื่อข่าวพวกนี้มารบกวนนายในอนาคต” หลินฟานพูด “ถ้าได้อย่างนั้นก็ดีมากเลย” หลังจากพูดจบ เขาก็กดวางสายไป