หลังจากพับเต็นท์แล้ว ทั้งคู่ก็นั่งบนไหล่ของ Tyrant และมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก พวกเขาถูกโจมตีโดยมอนสเตอร์หลายตัวในระหว่างเดินทางไปทางทิศตะวันออก โชคดีที่ความสามารถอันทรงพลังของ Tyrant ได้ฆ่าสัตว์ประหลาดเหล่านั้นในทันที ดังนั้นการเดินทางของพวกมันจึงไม่ล่าช้า มอนสเตอร์มักจะหลีกเลี่ยง Tyrant ด้วยการซ่อนตัว คราวนี้ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง พวกเขาถูกโจมตีโดยสัตว์ประหลาดสี่ตัว มอนสเตอร์เหล่านี้อ่อนแอกว่าไทแรนท์มาก และด้วยเหตุนี้ มอนสเตอร์ทั้งหมดจึงพินาศ ตามเหตุผลแล้ว สัตว์ประหลาดจะไม่ตกอยู่ในอันตราย เพราะสัตว์ประหลาดมีการตอบสนองตามสัญชาตญาณเพื่อหลีกเลี่ยงอันตราย เป็นเรื่องผิดปกติจริงๆ ที่เห็นพวกเขาพุ่งเข้าหาความตาย ทรราช บ่ายโมง อุณหภูมิในทะเลทรายพุ่งสูงสุด Lin Huang และ Fatty พบบ้านร้างที่พวกเขาหยุดเพื่อให้ Tyrant ได้พักผ่อน บ้านหลังนี้ถูกใช้เป็นคลังเสบียงและถูกใช้โดยสมาคมนักล่า Tyrant ย้ายไปที่คลังเสบียง ดูจากโครงสร้างบ้านน่าจะอยู่มานานแล้ว คลังเสบียงไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อการประเมินโดยเฉพาะ สมาคมนักล่ามักจะสร้างคลังเสบียงทุกประเภทเพื่อความสะดวกของผู้สัญจรไปมา “เมื่อมองดูบ้านที่ผุกร่อนแล้ว คลังเสบียงนี้ต้องอยู่มาอย่างน้อย 30 ปี มันไม่ได้ดูเหมือนถูกทิ้งร้าง” แฟตตี้กล่าว “แม้ว่าจะเป็นคลังเสบียงร้าง แต่ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของการประเมิน เนื่องจากมันกำลังอยู่ระหว่างทางไปยังปลายทางสุดท้ายของเรา ที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ของคลังเสบียงทำให้ผู้อ่อนแอถูกกำจัดและผู้ที่ สามารถไปถึงคลังเสบียงได้ก็จะผ่านการประเมินแล้วโดยเสร็จสิ้นการเดินทางครึ่งแรก” Lin Huang มั่นใจ 80% ว่าจะมีเสบียงอยู่ในนั้น “เราเข้าไปดูกันเถอะ” แท้จริงแล้วมันคือโกดังที่มีถังน้ำและของว่างที่ให้พลังงานสูง เจ้าอ้วนดีใจรีบเดินไปหาอาหาร เขาหยิบห่ออาหารแล้วเริ่มกิน Lin Huang หยิบถังน้ำจากช่องเก็บของและเดินไปหาเจ้าอ้วนและถามว่า “คุณหิวไหม” “ใช่ และมันฝรั่งทอดกรอบยี่ห้อนี้เป็นของโปรดของฉัน” เจ้าอ้วนดูดนิ้วหัวแม่มือของเขาด้วยท่าทางรังเกียจหลิน ฮวง “ถ้าคุณหิว คุณสามารถทำอาหารได้ แต่คุณกินได้เพียงห่อเดียว คุณรู้กฎถูกต้อง” Lin Huang อ้างถึงกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ซึ่งนักล่าทุกคนควรรู้ – สิ่งของจากคลังเสบียงควรได้รับในปริมาณที่พอเหมาะ สิ่งของที่จัดหาโดยคลังเสบียงนั้นมีไว้สำหรับผู้ยากไร้จริงๆ บางครั้งน้ำสักแก้วหรือแม้แต่อาหารที่เหลือก็อาจช่วยชีวิตได้ ดังนั้นผู้ที่สามารถทำได้โดยไม่ต้องใช้น้ำและอาหารไม่ควรโลภ อย่างไรก็ตาม เจ้าอ้วนยังไร้ยางอาย เขาไม่สนใจกฎที่ไม่ได้พูดเหล่านี้น้อยลง หลังจากห่อชิปชุดแรกเสร็จ เขาก็หยิบอีกห่อหนึ่งและเก็บไว้ในที่เก็บของ จากนั้นเขาก็หยิบถังน้ำอีกใบแล้วเดินออกจากบ้าน Lin Huang กำลังดื่มน้ำขณะที่เขานั่งอยู่บนทางเดินในร่ม เขาเตือนเจ้าอ้วนว่า “ก่อนจะทำอาหาร ต้องแน่ใจว่ามือของคุณสะอาด!” พูดตามตรง เจ้าอ้วนทำอาหารได้ดีมาก สิ่งเดียวที่ Lin Huang มีก็คือเขามีสุขอนามัยส่วนบุคคลที่ไม่ดี ไอ้อ้วนย่างเนื้อเสร็จแล้ว ทั้งคู่ก็นั่งกินกันตรงระเบียงทางเดิน “ฉันนำ Pilsner มาด้วย ฉันคิดว่าฉันสามารถเพลิดเพลินกับเครื่องดื่มระหว่างการเดินทาง แต่น่าเสียดายที่มันถูกยึดไปก่อนที่การประเมินจะเริ่มต้นด้วยซ้ำ” เจ้าอ้วนบ่นพึมพำ “เป็นการประเมิน คุณคิดว่าคุณมาที่นี่เพื่อพักผ่อนหรือไม่” Lin Huang ประชดประชัน “มันต้องมีแอลกอฮอลที่บาร์บีคิว น้ำเปล่าที่บาร์บีคิวก็ไม่เหมาะสม” เจ้าอ้วนตอบ มั่นใจในตัวเองมาก Lin Huang เห็นด้วยว่าเป็นเรื่องแปลกที่จะดื่มน้ำเปล่าในเตาบาร์บีคิว “เอาล่ะ เลิกบ่นได้แล้ว เราต้องเดินทางกันต่อหลังจากทานอาหารเสร็จ เราต้องพยายามให้ถึงตีนเขาสโนวี่ก่อนมืด” Lin Huang กล่าวในขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับกำหนดการที่เขาวางแผนไว้สำหรับการเดินทาง จากความเร็วของ Tyrant เขาประเมินการเดินทางที่เหลือคือเจ็ดชั่วโมง เจ้าอ้วนทำความสะอาดอุปกรณ์ทำอาหารแล้วทั้งคู่ก็เดินทางต่อ ทรราชวิ่งภายใต้ดวงอาทิตย์ที่แผดเผา อย่างไรก็ตาม ทรายได้สะท้อนแสงสีทองออกมา Lin Huang และ Fatty สวมแว่นกันแดดและดูเหมือนว่าพวกเขากำลังพักผ่อน หลังจากนั้นไม่นาน Lin Huang ก็รู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ก่อตัวขึ้นจากใต้พื้นทราย เขาถอดแว่นกันแดดออกเพื่อให้มองเห็นวิวได้ดีขึ้นและจ้องมองไปที่ผืนทราย แต่ก็ไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้น Lin Huang ดูสับสน จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่ทิศทางของทรายและตะโกนว่า “เฮ้ เมื่อกี้คุณเห็นอะไรเคลื่อนไหวใต้ทรายหรือเปล่า” “ไม่ ฉันไม่ได้ ตอนนี้ไม่มีลม ดังนั้นจะสังเกตเห็นได้ง่ายหากมีสิ่งใดเคลื่อนไหวไม่ว่าจะบนหรือใต้ทรายในทะเลทราย” เจ้าอ้วนตอบพลางโบกมือ ทรายเริ่มกลิ้งอีกครั้งและคราวนี้ไปในทิศทางของสัตว์ประหลาดทราย “มีบางอย่างอยู่ที่นั่น!” หลิน ฮวงตะโกน สัตว์ประหลาดทรายได้กลิ่นบางอย่างแปลก ๆ และเริ่มรู้สึกอึดอัด Lin Huang ไวต่อ Tyrant มากขึ้น และเขาสังเกตเห็นปฏิกิริยาที่ผิดปกติของมัน สิ่งนี้บ่งชี้ว่าสิ่งที่น่ากลัวกำลังจะเกิดขึ้น Lin Huang เตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุดขณะที่เขาจับเคราของ Tyrant ไว้แน่นด้วยมือข้างหนึ่ง และอีกมือหนึ่งก็หยิบ GreyEagle17 ของเขาออกมา “ทรราช หยุด!” Lin Huang ออกคำสั่งเพราะเขาสังเกตเห็นว่าวัตถุที่ไม่รู้จักนั้นเคลื่อนที่เร็วกว่า Tyrant พวกเขาจะหนีไม่ทัน พวกเขารอให้สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักพุ่งเข้าใส่พวกเขาแทน “เจ้าอ้วน เตรียมตัวให้พร้อม ครั้งนี้อาจจะไม่ง่าย” หลิน ฮวงตะโกน ทรราชหยุด Lin Huang รู้สึกได้ว่าหัวใจของเขาเต้นแรง เขาเล็งไปที่ทรายด้วย GreyEagle17 ของเขา และเหนี่ยวไกปืนในเสี้ยววินาที พวกเขาไม่ได้มีกระสุนระเบิดมากมาย ดังนั้นหลิน ฮวงจึงใช้กระสุนที่ทำขึ้นเป็นพิเศษสำหรับเกรย์อีเกิล17 อย่างไรก็ตาม กระสุนไม่มีผลกระทบ มันไม่ได้ทำอะไรกับสิ่งมีชีวิตนี้เพราะวัตถุที่ไม่รู้จักยังคงเคลื่อนที่ไปข้างหน้า และเมื่อยิงออกไป เสียงแผ่นโลหะแหลมคมก็ดังขึ้นแทนที่จะเป็นเสียงคร่ำครวญอย่างเจ็บปวด GreyEagle17 ไม่คุ้นเคยกับเจ้าอ้วน ใบหน้าของเขาซีดลงเมื่อเห็นกระสุนพุ่งออกไปหลายทิศทาง ทรราชคำรามอย่างมาก…