บทที่ 1969

เวลาโตเกียว ตีสองห้าสิบนาที

เครื่องบินที่เย่เฉินนั่งมาได้ลงจอดที่สนามบินเฉิงเถียนแล้ว

ครั้งนี้เขาไม่ได้พาใครมาเลยสักคน เขามาที่โตเกียวเพียงคนเดียว

ระหว่างเดินทาง เนื่องจากบนเครื่องบินมีแค่ไวไฟ ไม่มีเครื่อข่ายการสื่อสาร ดั่งนั้นเย่เฉินก็เลยเชื่อมต่อไวไฟบนเครื่องบินตลอด
เขาจ้องมองรูปโปรไฟล์ของซ่งหวั่นถึงบนวีแชทตลอดเวลา ตั้งตารอว่าเธอจะส่งข้อความมาหาเขา

แต่ซ่งหวั่นถึงไม่ได้ส่งข้อความอะไรมาหาเขาเลย

การเดินทางโดยเครื่องบินสองชั่โมงกว่าๆ ทำให้เย่เฉินกังวลใจมากๆ และทำให้เขากระวนกระวายใจมากๆเหมือนกัน

เขามักจะจินตนาการถึงผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดโดยไม่รู้ตัว ถ้าซ่งหวั่นถึงเสียชีวิตจริงๆ ถ้างั้นตัวเองควรทำยังไงดี?

ครั้งนี้ที่ตัวเองมาญี่ปุ่น ถึงแม้จะเอายาอายุวัฒนะมาด้วย ถึงแม้ยาอายวัฒนะจะเป็นยาวิเศษ แต่มันก็ช่วยชีวิตคนที่ตายไปแล้วไม่ได้
ถ้าคนตายไปแล้วจริงๆ กินยาอายุวัฒนะมากเท่าไหร่ก็ไม่มีประโยชน์!

และในตำราเก้าเสวียนเทียน ถึงแม้จะมีบันทึกเกี่ยวกับยาวิเศษระดับสูง แต่ข้อมูลของมันลึกซึ้งจนเกินไป เย่เฉินอ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจ
และเขาไม่มีความสามารถที่จะผลิตยาพวกนี้ออกมา

ดังนั้น เขาทำได้เพียงอธิษฐานอยู่ในใจ อธิษฐานให้ซ่งหวั่นถิงยั่งมีชีวิตอยู่บนโลกนี้

ถึงแม้เธอจะมีลมหายใจสุดท้ายอยู่ ตัวเองก็สามารถช่วยชีวิตของเธอได้!

เมื่อลงจากเครื่องบิน เย่เฉินก็ผ่านด่านศุลกากรอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้น เขาก็มองเห็นอิโตะนานโกะยืนรอเขาอยู่ประตูหน้าทางออกของด่านศุลกากร

เมื่อเห็นเย่เฉิน เธอดีใจมากๆและรีบเดินเข้าไปหาเขา แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและดีใจ เธอพูด:”เย่เฉินซ้ง คุณมาแล้ว…
เย่เฉินพยักหน้าและถามเธอทันที:”นานโกะ คนของคุณพบเธอหรือยัง?”

อิโตะนานโกะรีบพูดทันที:”นินจาที่ฉันส่งออกไป พึ่งรายงานมาเมื่อสักครู่ พวกเขาบอกว่าพบรถตู้ที่เกิดเหตุของคุณซ่งแล้ว และสถานที่
นั้นพบศพสามศพ มีศพผู้หญิงสองศพและศพผู้ชายหนึ่งศพ

“อะไรนะ?!”

เย่เฉินรู้สึกกังวลขึ้นมาทันทีและเอ่ยปากถาม:”ศพเหล่านั้นได้รับการยืนยันตัวตนหรือยัง?”

อิโตะนานาโกะรีบอธิบายทันที:”ศพผู้ชายคือคนขับรถตู้ของคุณซ่ง ส่วนศพผู้หญิงสองศพนั้น คพหนึ่งนั้นได้รับการยืนยันแล้วว่าไม่ใช่
คุณซ่ง แต่อีกศพหนึ่ง นั่งอยู่บาะข้างคนขับโดนไฟไหมัจนจำหน้าตาไม่ได้ ก็เลยยืนยันไม่ได้ว่าเป็นใคร เนื่องจากศพผู้หญิงคนนี้นั่งอยู่เบาะข้าง
คนขับ ดังนั้นฉันก็เลยเดาว่าศพนี้น่าจะไม่ใช่คุณซ่ง”

เย่เฉินรีบถามทันที:”ถ้งั้นในสถานที่เกิดเหตุยังมีคนอื่นอีกไหม? ถ้าในสถานที่เกิดเหตุไม่มีคนอื่น แล้วหวั่นถิงไปที่ไหนแล้ว? ศพที่โดนไฟ
เผาจะเป็นศพของเธอหรือเปล่า?”

อิโตะนานาโกะพูดอีกครั้ง”เย่เฉินซังคือเรื่องเป็นแบบนี้ นินจาที่ฉันส่งออกไปรายงานกับฉัน ในสถานที่เกิดเหตุพบรอยเท้าใหม่ น่าจะมีคน
หนีออกจากรถตู้ ก่อนที่รถตู้จะเกิดไฟไหม้”

ขณะพูด อิโตะนานโกะถอนหายใจ:”นินจาพูดกับฉันว่า เหตุการณ์นี้ประหลาดมากๆ เนื่องจากสถานที่เกิดเหตุเกิดโศกนาฎกรรมน่าเวท
นามากๆ รถตู้คั่นนั้นตกลงจากหน้าผาหลายร้อยเมตร จากนั้นก็เกิดไฟไหมั ในสถานการณ์แบบนี้ แม้แต่นินจาเอง ก็คงจะรอดชีวิตได้ยากมาก แต่
คนๆนั้นยังมีชีวิตอยู่ และสามารถเคลื่อนไหวได้ มันเป็นเรื่องปาฏิหาริย์จริงๆ!”

เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดเหล่านี้ก็โล่งอกทันที!

ดูเหมือนคนที่รอดชีวิตและหนีไปนั้น น่าจะเป็นซ่งหวั่นถิง